kategoria: Komediodramat Krokodyle łzy Tytuł oryginalny: Lágrimas de cocodrila Jedna aktorka odgrywa 8 postaci w różnym wieku. Sceny: 1. Maria - właśnie obchodzi urodziny, jest 31 grudnia 1999 r. Kto może przyjść na jej urodziny, kiedy cały świat świętuje koniec wieku i koniec milenium? Czuje się samotna i niepotrzebna. Maria przedstawia wszystkie kolejne postacie, które się pojawią (zdjęcia). Dziewczyna chciałaby dostać jakiś prawdziwy, drogi prezent, a od swojej siostry dostaje tylko wiersz, który "nawet nie ma rymów", wścieka się, ale kiedy siostra chce odejść, Maria przywołuje ją zrozpaczona. "Jeśli nie możesz dać mi prezentu, oddaj mi przynajmniej te 14 tysięcy, które pożyczyłaś". Maria pracuje w schronisku dla psów, które od pokoleń prowadzi jej rodzina. To miejsce łączy ze sobą wszystkie postacie. 2. Siostrzenica Snobka - opowiada o swoich narzeczonych, których zmienia jak rękawiczki i o tym, dlaczego rozstała się z ostatnim - miał czelność zabrać ją na mecz, na którym roiło się od czarnuchów (ale ona "oczywiście nie jest rasistką"). Narzeczony najpierw narobił jej obciachu, a potem poznał ją z jednym z piłkarzy, a ten "brudas" ją dotknął, no i musiała rzucić narzeczonego, takich rzeczy się przecież nie robi. Razem z nimi na meczu była także Ciotka z Nowego Jorku, która wkurzała Snobkę, bo zwracała na siebie uwagę facetów, robiła sobie z nimi zdjęcia, itp. 3. Ciotka z Nowego Jorku - szuka Marii, przyjechała na jej urodziny. Uciekła do Stanów, bo chciała malować, być artystką. Mówi, że nie kręcą jej faceci, jest lesbijką. "Nie wyglądam? A co, powinnam mieć wąsy?" Trzyma w rękach urnę - to prochy jej syna, który umarł na AIDS - "Nie, nie był gejem." Pracuje jako przewodniczka po mieście, najwyraźniej marzenia o malarstwie się nie spełniły. Na koniec oświadcza, że też jest seropozytwna i nie będzie udawać, że to nieprawda. 4. Kuzynka Anarchistka - mówi do kamery, przedstawia swoje credo. Narzeka na przeludnienie (z mężem zdecydowali się na wazektomię i sterylizację), żąda uwolnienia wszystkich zwierząt, wzywa do jedzenia ludzkiego mięsa zamiast cielęciny, itd. Ogląda tv przez piętnaście godzin dziennie. Na koniec okazuje się, że kamerzysta zasnął i nic się nie nagrało... 5. Babcia - Babcia pojawia się z butelką, ewidentnie jest wstawiona. Opowiada o podróży samolotem, podczas której siedziała obok ludzi, "którzy powinni polecieć za kratki". Narzeka na korupcję, nieuczciwość, handel bronią. Babcia "uciekła" od schroniska dla psów, od życia które zna. Mówi, żeby nie czekać na nią tego Sylwestra. Wyjmuje pistolet, przystawia sobie do skroni. Nie ma odwagi nacisnąć spustu. Pije i płacze. 6. Matka - dzwoni do córki (czyli Marii), jest bardzo poruszona. Pod prysznicem znalazła OGROMNEGO karalucha, który na pewno "chciał jej zrobić krzywdę". Wezwała straż pożarną, wpadło piętnastu strażaków z siekierami, chciało porąbać to monstrum. Maria pyta matkę, czy ta była u psychiartry. "Oczywiście, że byłam, powiedział, że lęk przed karaluchami wynika z bycia karaluchem w poprzednim wcieleniu. Zalecił seks oralny jako remedium." Potem córka mówi o wielu mężczyznach, z którymi była jej matka, ta początkowo zaprzecza, ale musi przyznać Marii rację. Matka prosi, żeby otworzyć jej drzwi, jest pod schroniskiem dla psów. Nagle dostaje smsa, mówi córce "muszę już iść" i odchodzi. Jednocześnie dzwoni do kogoś i zaczyna opowiadać od początku historię z karaluchem. 7. Maria od Powodzi- przeżyła powódź w 1997. Fala zabrała jej taksówkę i domek, na które Maria pracowała przez 25 lat, odkładając każdy grosz. Razem z pięcioletnim dzieckiem błąkała się po miejscach dla uchodźców, a dziennikarze pytali ją: "Jak się pani czuje? Straciła pani wszystko?". Kobieta przyprowadza do schroniska psa, który się do niej przybłąkał. Nie ma możliwości ani środków, żeby się nim zaopiekować. 8. Siostra - siostra Marii. Nie może oddać jej pożyczonych 14 tysięcy, wydała je na prezenty dla męża. Jakie prezenty? Zrobiła sobie nowe cycki! Mąż był zachwycony, przestał szlajać się z kolegami, robił nawet pokazy cycków dla znajomych. Niestety zazdrosna koleżanka "chciała pomacać" i jeden z implantów pękł. Ale nie ma nieszczęścia, jak mówi mąż: "Kochanie, przecież masz jeszcze jedną pierś". Czy siostra odda pieniądze Marii? To będzie raczej trudne... Ale: "Wszystkiego najlepszego w dniu urodzin!" 9. Maria zamyka klamrą całość - opowiada, co przydarzyło się później wszystkim postaciom: Snobka nadal szuka, Ciotka z Nowego Jorku nigdy nie umarła, Anarchia adoptowała dziecko, Babcia zauważyła, że jest 1999r., Matka spotkała karalucha swojej wielkości i jest szczęśliwa, Maria od Powodzi zaczęła znów oszczędzać na taksówkę i domek, Siostra z jednym cyckiem spędziła upojną noc ze swoim mężem. A jedynym prezentem, który dostała Maria na urodziny, był wiersz. Więc może lepiej kochać psa, przynajmniej to odwzajemni... Teksty można zamawiać przez zakładkę "kontakt" - są wysyłane bezpłatnie w wersji elektronicznej. Uwaga: sztuki są przeznaczone wyłącznie do użytku profesjonalnego, licencji na wystawienie udziela Agencja ADiT (agencja@ Autor: Gustavo Ott, urodził się w Caracas, w Wenezueli. Z wykształcenia dziennikarz. Pisze sztuki teatralne, powieści i opowiadania. Jest tłumaczem (tłumaczy dramaty z angielskiego na hiszpański) i reżyserem teatralnym. Pracuje zarówno w Wenezueli, jak i w USA. Absolwent międzynarodowych kursów i staży dramatopisarskich, laureat wielu nagród teatralnych. Autor Gustavo Ott Tytuł Krokodyle łzy Obsada 1 (1k) Gatunek komediodramat

Scenariusze przedstawień potrzebne w przedszkolu, dla nauczycieli przedszkola i klas I-III. Gotowe propozycje, które ułatwią występy przed publicznością zarówno w przedszkolu, w szkole jak i na dużej scenie. Każdy z nich zawiera wiersze, krótkie teksty mówione oraz piosenki. Głównym atutem naszych propozycji są piosenki, tańce, ruch sceniczny oraz rekwizyty. Do każdego utworu muzycznego dołączony jest tekst wraz z opisem układu choreograficznego lub instrumentacji bądź też inscenizacji. Bardzo dobre aranżacje dla dzieci od 4 do 10 roku życia. Wszystkie scenariusze zostały sprawdzone w praktyce pedagogicznej i spotkały się z ogromnym aplauzem. Dobry scenariusz przedstawienia w przedszkolu. Co to znaczy dobry scenariusz? Jednocześnie łatwy i atrakcyjny. Nie za długi, nie za krótki. Urozmaicony, jeśli chodzi o rodzaje prezentacji dzieci, rodzaje aktywności. Z dobrym tekstem, jednocześnie radosnym jak i z przesłaniem. Z dobrą muzyką. Przemyślany, gdzie akcja zaprowadzi widza z punktu A do B i jeszcze po występie widz będzie wspominał go kilka dni lub chociaż godzin. Taki scenariusz przedstawienia, który pozwoli na przeżycie emocjonalne, na reakcję włosków na rękach, dreszczyk i na łezkę toczącą się w oku. A więc warto zadać sobie pytanie, czy scenariusz przedstawienia dla dzieci, który masz zamiar wprowadzić w życie, spełnia chociaż kilka z wymienionych tu zalet? Niektórzy intuicyjnie organizują te spotkania, inni zasięgają porad specjalistów jeszcze inni chodzą na warsztaty, aby nabyć umiejętności czy też znaleźć inspirację, czyli dobre scenariusze przedstawień przeznaczone dla dzieci w wieku przedszkolnym i dla klas I-III. Najlepsi, doświadczeni, kupują scenariusz i wprowadzają go radośnie w życie. Wiem, że studia pedagogiczne przygotowują do tego rodzaju zadań w bardzo niewielkim stopniu i raczej teoretycznie niż natomiast chcą wykonywać swoje zadania jak najlepiej, pragną rozwijać swoich wychowanków, chcą uzyskać aplauz widowni, odbiorców występów, chcą by przełożeni byli z nich dumni no i pragną sami dla siebie mieć sukces, mieć spokój ducha i sprawy pod kontrolą. Niestety impreza okolicznościowa, nawet wg bardzo dobrego scenariusza, czasem może nie wyjść, ponieważ zależy od wielu czynników:- Zależy od tego czy został dobrany odpowiedni repertuar do danego wieku dziecka, do możliwości technicznych własnych i placówki oraz do charakterystyki Istnieją błędne przekonania, że każde dziecko musi recytować – to nie prawda. Równie wartościowy będzie jego śpiew lub taniec czy też zdolności aktorskie, które można pokazać właśnie dobierając odpowiedni Program oparty w większości na recytacji będzie nudny i niezrozumiały (szczególnie u 3–4, a nawet 5–latków). Ważne jest Kolejnym czynnikiem są ludzie, nauczyciele przygotowujący dzieci. Opanowanie i koncentracja podczas imprezy są Nauczyciel, który wciąż jest na scenie, podpowiada bardziej, niż to jest potrzebne, ma chaotyczne, nerwowe ruchy, mówi czy śpiewa za dzieci lub donośnym głosem razem z dziećmi – raczej utrudnia odbiór przez widzów niż pomaga. A więc świadomość bycia na scenie, świadomość, że wszyscy są widziani, czasem podziwiani, czasem krytykowani – jest Wiara we własne siły lub jej brak, również może zakłócić przebieg i dobry odbiór Wystarczy, że nauczyciel się zawstydzi, zdenerwuje, spanikuje i może stracić kontrolęnad przebiegiem imprezy, nad technicznym prowadzeniem np. przy obsłudze odtwarzacza, mikrofonu, Równie ważny jest poziom wiedzy o zasadach stosowania rekwizytów i zasadach Brak wiedzy o zasadach stosowania rekwizytów zamiast wzbogacić występ, może go naprawdę Reakcje dzieci zarówno tych na scenie, jak i towarzyszących rodzicom na widowni. Emocje występujących dzieci są do przewidzenia. Praktycy wyprzedzają fakty i eliminują większość niepożądanych reakcji. A więc wiedza o nich jest bardzo istotna. W tym momencie pracy nad każdym przedstawieniem i scenariuszem przedstawienia imprezy okolicznościowej, warto przejść do etapu porządkowania wszystkich istotnych obszarów. Odpowiednie uporządkowanie i przemyślenia muszą nastąpić na poziomie mentalnym, emocjonalnym oraz w świecie zewnętrznym. Warto pozbyć się blokujących programów, ukrytych w podświadomości. Zbudować odpowiedni stan mentalny, znaleźć sposób na opanowanie tremy, pozbyć się perfekcjonizmu, nadmiernej odpowiedzialności, systematycznie budować poczucie własnej wartości. Po pozbyciu się ukrytych blokad, samopoczucie ulegnie zmianie. Można spojrzeć na świat z innej perspektywy, a to oznacza, że jest gotowość na poukładanie spraw od nowa. Należy zweryfikować cele, efekty jakich się spodziewasz oraz wartości. Trzeba poukładać kroki, dzięki którym dojdziesz do etapu, do którego dążysz, do bycia lepszą wersją siebie, jako pedagog, twórca i reżyser. Czyli przemyśleć scenariusz przedstawienia, czas, efekty wooow, jak uczyć przez zabawę, 4 i: ilustracje, improwizacje, inscenizacje i instrumentacje, uważność na widza, scenę i zakończenie. Na końcu prób, pozwól dzieciom wystąpić samodzielnie. Gdy piosenki są już opracowane muzycznie i ruchowo, choreografie rozpracowane i nauczone, instrumentacja przemyślana i opanowana, dzieci znają swoje dialogi i wiersze. Gdy wiesz gdzie będzie występ i jaki będzie dostęp do sprzętu technicznego i elektronicznego, czas na scalanie wszystkiego w całość zgodnie z gotowym scenariuszem przedstawienia. Celem scalania jest samodzielność. To właśnie na tym etapie nauczyciel mówi dzieciom, że zamienia się magicznie w mamę, tatę, babcię, dziadka lub Mikołaja i idzie usiąść na widownię. Podczas pierwszej takiej próby z pewnością akcja nie zakończy się całkowitym powodzeniem. Dzieci nie będą wiedziały co mają po kolei robić. Dlaczego? Bo nigdy wcześniej tego nie robiły. Nauczyciel natomiast ma zakaz reagowania na niepowodzenie. Najtrudniejsze będzie pozostanie na miejscu widza, ale jednoczesne zapamiętanie lub zanotowanie, gdzie są luki pamięciowe. Kolejnym krokiem będzie pokazanie prawidłowej wersji. I znów na kolejnej próbie nauczyciel idzie na widownię. Za drugim razem będzie znaczna poprawa, a za trzecim już tylko niewielkie braki. Bądź wytrwała i konsekwentna, przedstawienie wg dobrego scenariusza daje gwarancję powodzenia i osiągnięcia celu: braw, dobrej opinii, pochwały, miłości dzieci, zachwytu rodziców, dziadków, koleżanek i dyrekcji. Dostępna zarówno wersja tradycyjna - książka z płytą CD oraz wersja elektroniczna do pobrania - PDF i mp3. Wszystkie nagrania są w dwóch wersjach: wokalnej i papierowa: książka i płyta CD (przesyłka Inpost 13,99 zł)Wersja elektroniczna: teksty PDF i muzyka mp3 (przesyłka elektroniczna 0,00 zł)

zapytał(a) o 18:11 Czy znacie jakieś śmieszne scenariusze na przedstawienie szkolne? Mogą być z kabaretów =) Mam w szkole przedstawienie i muszę znaleźć jakiś śmieszny scenariusz. Jeżeli możecie to napiszcie mi go. Z góry bardzo dziękuję ;* Pozdrawiam ;* Odpowiedzi doma2000 odpowiedział(a) o 18:33 Dzwonek na przerwę, dzieci wpadają do klasy, dziewczynki idą spokojnie, oglądając klaser z karteczkami, dwóch chłopców wchodzi i głośno rozmawia, wbiega chłopiec - Jaś , popycha innych, zabiera dziewczynkom karteczki, wytrąca I Wiesz, że z tego ostatniego sprawdzianu ze środowiska dostałem jedynkę. CHŁOPIEC II Dlaczego? CHŁOPIEC I Bo ściągałem? CHŁOPIEC II Przecież nie miałeś ściągi. CHŁOPIEC I No, tak ale Pani przyłapała mnie gdy liczyłem żebra. CHŁOPIEC II Aha, a wymieniłeś wszystkie żywioły?CHŁOPIEC I Tylko trzy: ziemię, ogień i powietrze, czwartego nie znam. CHŁOPIEC II Jak to nie znasz? A czym myjesz ręce? CHŁOPIEC I Już wiem! Mydło! CHŁOPIEC II Co Ty? Puknij się ! Woda! Dzwonek, wszyscy siadają do ławekNAUCZYCIELKA Oddaję Wam wypracowania, uczyłam Was przez lata całe i oto ma zapłata. Wy dziś nie umiecie dosłownie nic, a nic! Wkładałam w puste głowy materiał naukowy. Prosiłam, tłumaczyłam, nie został ślad. DZIEWCZYNKA I Oj, proszę pani. Tak mówić nie można! My nie jesteśmy tacy źli!NAUCZYCIELKA Mam na to dowód! Nauczycielka podnosi do góry zeszyt, pokazuje wokół, na naklejce imię Wojtek. Wojtku, twoje opowiadanie do złudzenia przypomina hiszpańską corridę. WOJTEK Dlaczego, proszę pani? NAUCZYCIELKA Bo są w nim same byki! Wojtku, czy ty się w ogóle uczysz?WOJTEKUczę się proszę pani. NAUCZYCIELKA To dlaczego robisz tyle błędów? WOJTEKA, a, ..., bo ja się uczę na błędach prze pani. Wojtek wypowiada tę myśl radośnie, odkrywczo. Nauczycielka odwraca się i ciężko z żalem mówi. Ja naprawdę nie zasłużyłem na jedynkęNAUCZYCIELKA Ja też tak uważam, ale niestety niższych ocen już nie ma. Dawid proszę czytaj co na dziś z polskiego było do zrobienia?DAWIDNie mogę nie włożyłem rano do teczki zeszytu, chociaż się uczyłem, prawie aż do się uczyłeś, to jaki problem, powiesz nam z podpowiadaj!KOLEGANie mogę . Nic z tego. Nie pamiętasz mnie wczoraj na polskim nie było już w mu wszyscy podpowiadać i Dawid nie wie co ma gadać. Wojtek, chodź z zeszytem pokaż coś ty napisał. Wojtek pokazuje lekcja polskiego, a ty mi bazgroły? Jutro przyjdziesz z ojcem lub matką do popytam z dziennika proszę numer ... nie mogę czytać, krew mi z nosa widzę? Ktoś z sali dwa palce IITak, bo na chwileczkę, chcę o wyjście w naszej klasie są także dziewczęta, proszę Kasiu, nie pamiętam, ażeby nam pani w ogóle coś tym czasie w tle Bartek ciągle gada z koleżanką z ławki. Nauczycielka, zwraca na niego uwagę. A, Ty Bartku ciągle tylko gadasz i gadasz. Czy wiesz jak nazywamy człowieka, który ciągle gada i gada, chociaż nikt go nie słucha? BARTEK Po chwili zastanowienia wypowiada błyskotliwą myśl, jest przy tym bardzo z siebie wiem, proszę pani, takiego człowieka nazywamy nauczycielem. NAUCZYCIELKA Barek, nie udawaj mądrali, chcesz rozśmieszyć nas to przeczytaj swoją pracę domową. BARTEK Otwiera zeszyt i zaczyna czytać. Temat pracy - "Mój sen". Przyśniło mi się wieczorem, wiecie jak to we śnie bywa czasem, że byłem panem dyrektorem i że rządziłem naszą do szkoły i marzę: No, ja dopiero im pokażę, Bo na takiego jak ja dyrektora, to w naszej szkole najwyższa pora. . Jak, ja się cieszę, że mnię wybrali. NAUCZYCIELKA Mnie wybrali, Bartku, mnie wybrali. BARTEKPanią? Kiedy? DZIEWCZYNKA II Podnosi bardzo grzecznie rękę, czeka, pyta "głosem lizusa.". A, czy nasz pan dyrektor o tym wie? Nauczycielka siada i głośno wzdycha, łapie się za głowę. Dzieci wybiegają z ławek i ustawiają się w rzędzie. Śpiewają rapując. Pan, dyrektor, groźny pan dyrektor wszystkich uczniów przyjacielem jest Siedzi sobie w swoim gabinecie, na dywanik czasem wzywa mnie. Ref. Wszyscy mu się w pas kłaniamy, czasem mu na nerwach jest tu, on jest tam, wielki szkoły pan. .Pan dyrektor, groźny pan dyrektor, przez korytarz szkoły szybko mknie, my ze strachem cicho przemykamy, bo on o nas bardzo dużo wie. Dzwoni dzwonek i dzieci ze śmiechem, krzycząc hura! Wybiegają z klasy. Nauczycielka wychodzi spokojnie i powoli. Na korytarzu szkolnym starsi uczniowie wkuwają coś z Nieszczęsne zadania i tragiczne wzory jawią się w snach moich niby jakieś zmory. Nie o takich snach, matematyku drogi, marzył jeszcze wczoraj uczeń młody! Za cóż że, za cóż, mój panie kochany, o matematyce mam myśleć od rana! I to myślenie tyle czasu mi zajmuje, że na naukę już mi sił brakuje. UCZEŃ Nieszczęsne zadania i tragiczne wzory od dawna straszne, nocne zmory. Po co me smutne oczy za sobą ciągniecie, żalu mi przydajecie? A niechże się wreszcie, co się ma stać, stanie, bo uczyć się tej chemii nie jestem już w stanie! Niechże się, co ma dziać, dzieje. Nie masz, nie masz nadzieje... I ściągaweczki wniwecz, podpowiadania na nic. I to wszystko przez ciebie, moja miła pani! Chemiczka dwójkę dała jeno, tak mnie w tej szkole bardzo licho cenią... .Uczniowie śpiewając MICKIEWICZ Uczył się mój ojciec i ja się uczyć muszę paru długich kawałków z Pana Tadeusza . Więc chodzę i wkuwam przecież o to chodzi. Słowo po słowie, lecz nic mi nie wychodzi. To już umiem to zapomnę po dziesięciu minutach I po co mi to wszystko i za co ta pokuta? Nagle słyszę za ścianą em si Hamer trzeba trafu I odkryłem, że można, że tylko trzeba rapu. I już umiem na pamięć cały dwunastoksiąg. Koledzy patrzą na mnie jakbym żabę połknął. Wiem, że nie ma się czym chwalić, że to trudu nie warte. Ale czy nie można czasem czegoś zrobić dla żartu? No i w szkole zadyma, jest odpytywanie. Polonistka poluje na mnie. Zje mnie na śniadanie. Patrzy na mnie łapczywie, myśli: Szanse raczej małe. Na pewno nic nie umie. Postawimy gałę . I tak gała za gałą chyba od pół roku. A ja patrzę na nią z góry trochę jakby z boku. Z godnością wstaję. Ona pyta mnie, czy umiem? Ja przez chwile stoję cicho a potem mówię dumnieI tak myślę, co kiedy i kto by powiedział. Czy wiedział, o czym mówi, czy mówił, o czym wiedział? Potem mówię już na głos:, więc pokażcie mi papier. Kto powiedział i kiedy, że Mickiewicz to nie raper?UCZEŃ Wieleś mi uczyniła pustki w domu moim, ma droga polonistko, tym postępkiem swoim. Niby nic, jednak tak to było, jedną malutką pałką tak wiele ubyło! Ach, gdybyż to ta jedna tylko była... cóż, kiedyś ty ich więcej dotąd postawiła! Przez ciebie ma matka często się frasuje, przez ciebie ojciec wieczorami mnie pilnuje. Czyż serce masz z kamienia, droga polonistko, żeś obróciła wniwecz, co lubię... To W geografii, kto tam trafi? Na biologię też mam fobię, lewe ręce do techniki, nie mam słuchu do muzyki. Na historię chodzę w kratkę, różne daty znam przypadkiem, a języki cztery lata to życiowa wielka strata. Już od września w szkolnej izbie, wszystko wiem o katechizmie. To teoria, a w praktyce piekło czasem też zachwycę. UCZEŃA teraz na poważnie. Nie jest z nami tak źle. Jesteśmy jeszcze młodzi, ale wiemy, jak wiele mozolą się dla nas, pracują nasi nauczyciele. Ile to mówią do uczniów na każdej co dnia lekcji, i ile tych słów nie do uszu, ale gdzieś w przestrzeń leci. Przygotowują lekcje czasem do późnej godziny, kiedyś my sobie spokojnie o dniu jutrzejszym znów błędy poprawiają czerwonym atramentem, lub nasze zeszyty z błędami zanoszą do domu na święta. UCZEŃTo znowu na konferencjach siedzą długie godziny i myślą, jakie lenistwa i stopni złych są przyczyny. UCZEŃAle my dziś ucieszyć chcemy panów i panie, bo z ich nauki na pewno coś w głowach naszych zostanie. Wszyscy razem: Ucz się matmy, mój kochany i polskiego też się ucz, jeśli nie ten fakt jest znany, że kamienie będziesz tłuc. Cztery razy dwa to osiem, każdy dobrze o tym wie. Jeśli uczeń ma to w nosie, to tragicznie jest i źle. Śpiew piosenki "List, listeczek"(Piotra Kaja)Wiatr listonosz, śmieszny pan, puka w sercu tu i torbę liści ma i od serca wszystkim torbę liści ma i od serca wszystkim listeczek, tra, la, la, fruwa sobie, z wiatrem listeczek, tra, la, la, każdy w ręku listek ma.(bis)Jesień pragnie rzucić dar, niechaj w końcu pryśnie naszych Panów, Pań, kwiatów bukiet właśnie tu słoneczników bo tu stanęły przy nas wszystkie pogodne dni waszego życia Tyle tu ptasiego zgiełku bo się rozwiały wszystkie nocne trwogi o powrót naznaczonych ogniem Tyle tu światła bo tak się wiązała gwiazda łagodności nad przystanią szkolnych progów. UCZEŃRóżne są drogi wiodące przez życie. I różne ludzkiej dobroci są style. Jest też i taki: bez pozy, reklamy, bez pawich piórek i skrzydeł motylich. Dobroć, co płomień jasnej życzliwości w czyny realne kształty przyobleka. I całym życiem wiernie, nieprzerwanie trwa w służebnictwie drugiego piosenki "Słowa dla naszej Pani"(Wesoła szkoła)Wiele pięknych kwiatów znamy - tulipanów, róż i dla naszej Pani mamy najpiękniejsze kwiaty miłość za jej troski, słowo wdzięczność za jej to skromny, dar uczniowski wyśpiewany z serc jak z gwiazd na niebie błyszczy i srebrzysty płonie dla Państwa mamy wszyscy najpiękniejsze kwiaty miłość za ich troski, słowo wdzięczność za ich to skromny, dar uczniowski wyśpiewany z serc jak z nam Państwo dziś wybaczą, żeśmy czasem byli zli,I z uśmiechem na nas patrzą, bo co złego to nie miłość za ich troski, słowo wdzięczność za ich to skromny, dar uczniowski wyśpiewany z serc jak z wam i sobie, by ziarno rzucane do duszy naszej nie szło na marne i powołanie w tej pracy potrzebne było cierpliwe i zawsze ofiarne. Śpiew piosenki "Dziękujemy całym sercem" ze śpiewnika J. RogowskiejDziękujemy, dziękujemy całym sercem, z całych dziękujemy za wasz wielki w życiu brakuje tego słowa -" dziękuję",co pomaga i innym, i co w ciszy je więzić, niech uleci najprędzejw tej piosence swobodnej jak ptak. ( bis)myślę że się spodoba:):):)dasz naaaj plisss:):):)pozdro;* doma2000 odpowiedział(a) o 17:09 Redaktor: Proszę państwa, wyobraźmy sobie, że znajdujemy się w Redakcji pisma dla kobiet... Kto najlepiej zna kobiety? One same? No nie sądzę... U nas nawet naczelny jest I co? Jest już?Redaktor: Nie ma...Redaktor Naczelny: Jak nie dajesz rady, sieroto, to się zwolnij!Redaktor: Jest.(Redaktor Naczelny wchodzi)Redaktorzy: Dzień Naczelny: No nie wydaje mi się. Na początek takie pytanie: Który baran...(Redaktorzy pokazują na Redaktora2)Redaktor Naczelny: ...do ostatniego numeru dołączył płytę z kolędami?(Redaktorzy pokazują na Redaktora2)Redaktor Naczelny: Mógłbyś mi powiedzieć, synku, kto słucha kolęd w maju?Redaktor2: Ja słucham...Redaktor Naczelny: Świetnie, mam nadzieję, że jest więcej takich wrażliwych Polek jak Hehehe...Redaktor Naczelny: A ty co się śmiejesz, panie fotografie? (rzuca mu gazetę) Kto to jest?Fotograf: (ogląda gazetę w każdym kierunku) Nie wiem...Redaktor Naczelny: No właśnie... Sześćdziesiąt naszych... Sześćdziesiąt tysięcy naszych czytelniczek nie wie, kto to jest. Apropo czytelniczek, Cichopek brała ślub, kto był?Redaktor2: Ja byłem...Redaktor Naczelny: Świetnie. Co napisałeś?Redaktor2: Proszę. (podaje naczelnemu artykuł)Redaktor Naczelny: Co to znaczy, że była wspaniała zabawa, wszyscy się świetnie bawili?Redaktor2: No normalnie, jak na weselu, czabma łamba i do przodu. Sam tańczyłem z panią Kasią...Redaktor Naczelny: Człowieku! Ty mi masz napisać, że tam się bili, szarpali, że ona na własnym ślubie płakała... To Polki chcą Ale tak nie było...Redaktor Naczelny: W dupie mam jak tam było! (Redaktor2 ociera twarz ze śliny naczelnego) Tekst masz poprawić. Aha, i napisz mi jeszcze, że Feel się A to już będzie przesada...Redaktor Naczelny: Przesada to będzie, jak się Kombii Szefie, mam ciekawe Naczelny: (bierze zdjęcie) Kto to jest?Fotograf: Jakiś pijak się przewrócił, to Naczelny: No i dobrze, tylko rozmarz twarz i napisz "Wojewódzki przedawkował". Słuchajcie, do następnego numeru musi być coś o gliniarzach. Wiecie, teraz te wszystkie seriale... Wiecie, babeczki to Naczelny: No. Wywiad z Grabowskim masz?Redaktor: Ale on nie jest Naczelny: A ty nie jesteś dziennikarzem, a pracujesz w A Młody miał z Lindą rozmawiać!Redaktor Naczelny: Rozmawiałeś z Lindą?Redaktor2: Nie chciał ze mną Się nie Naczelny: Ale ja się nie pytam, czy chciał z tobą gadać, tylko czy masz Nie ma rozmowy, nie ma wywiadu, nie? Przecież...Redaktor Naczelny: Nie ma wywiadu, nie ma pensji, nie? Przecież... Po spotkaniu pójdziesz do pani Aldony i weźmiesz sobie szalony wywiadów. Porozmawiasz sobie z panem Lindą w A, szefie... Dzwonił jeden koleś i mówił, że ma tanio na zbyciu pięćset metrów rury PCV, 5 cm Naczelny: Panowie, to dobry temat. Burza mózgów, proszę.(redaktorzy myślą)Redaktor2: Ja Naczelny: Potniemy je na małe, cieniutkie krążki i do następnego numeru dołączymy jako kolczyki albo i Fotograf: Hahaha...Redaktor Naczelny: Brawo! Można? Można?Fotograf: Awans!Redaktor Naczelny: Będą z niego A do następnego numeru panele podłogowe i bojler! A co!Redaktor Naczelny: Nie. Do następnego numeru kupimy tak jak dwaj kretyni dwadzieścia tysięcy To był bardzo dobry Naczelny: Taa... Czajniki do gazety, idealne po prostu...Redaktor: Na każdym było nasze logo!Redaktor Naczelny: Na czoło se pieprznij to logo!Redaktor: Nie za takie Szefie, a co z ogłoszeniami drobnymi?Redaktor Naczelny: Jak mamy, to Mam Naczelny: (czyta) Ciepłą posadkę obejmę. Michał Naczelny: Taa.. Gorącą sprzedam. Grzegorz Lato. Nie! Babeczki nie lubią sportu! Babeczki lubią yyy...Fotograf: Diety!Redaktor Naczelny: O, odchudzanie babeczki lubią. Romek, napiszesz (z pełnymi ustami) Ale ja nie znam żadnej diety!Redaktor Naczelny: (Jakby z pełnymi ustami, przedrzeźniając) To widzę, bo ciągle żresz! (normalnie) Ale napisz, nie wiem... Co może odchudzać?Fotograf: Buraki!Redaktor Naczelny: O, że buraki odchudzają...Redaktor: Naczelny: O właśnie...Redaktor: Albo takie jak Naczelny: O, i ten... i... (redaktorzy się śmieją) No co się cieszycie? Buraki i Fotograf: Taakk...Redaktor Naczelny: No to napisz, że są dobre na cellulitis, na włosy. Niech se z tego jakieś napary robią...Redaktor: Naczelny: ... Wcierają...Redaktor Naczelny: Jakieś ciasto...Redaktor: Hot dogi!Redaktor Naczelny: O! Hot dogi z burakami I ten..Fotograf: I plakat!Redaktor Naczelny: O! Mroczkowie...Redaktor i Fotograf: ..w burakach...Redaktor2: Jak szef!Redaktor Naczelny: Zaraz zeżresz tą gazetę. Dobra, nie ma czasu. Idziemy rozładować tira. Jest pełen różowych japonek do czerwcowego numeru.(Fotograf wychodzi, dzwoni telefon, Redaktor2 odbiera)Redaktor2: Halo, redakcja "Kobiety" - Telefon Zaufania, tak słucham?... Tak... Tak... Tak... Niech pani nie skacze... Niech pani nie skacze, momencik dobrze? (zakrywa słuchawkę) Hahahaha...Redaktor: Co jest?Redaktor2: Kobieta stoi na dachu swojego domu i mówi, że skoczy, bo Krzysiu z "M jak miłość" nie (krzyczą do telefonu) Skacz!Redaktor Naczelny: (przejmuje słuchawkę i wygania redaktorów) Halo?Redaktor: No to hop!Redaktor Naczelny: Proszę pani, niech się pani nie wygłupia. Niech pani nie skacze. Niech pani sobie przełączy na TV Polonia, on w powtórkach tam jeszcze dasz mi naj?:)plisss:):):) Uważasz, że ktoś się myli? lub

poniedziałek do sobota 1270857600 Klub Myszki Norki funkcjonujący w ramach Fundacji Dzieciom „Zdążyć z Pomocą” ogłasza Ogólnopolski Konkurs dla Dzieci i Młodzieży na Scenariusz Teatralny „Przygody Myszki Norki” w terminie r. Przewodnicząca Jury: Małgorzata celem konkursu jest:• rozwijanie wyobraźni, kreatywnego myślenia,• wpływanie poprzez sztukę na emocje dzieci i konkursu I. Do udziału w konkursie zapraszamy dzieci i młodzież w wieku 6-12 lat. Przyjmujemy zgłoszenia indywidualne oraz grupowe (przedszkola, szkoły, placówki oświatowo-wychowawcze itp.).Konkurs obejmuje trzy etapy:1. – nadsyłanie do – wyłonienie przez jury trzech zwycięzców z każdej kategorii wiekowej. Jury może, również przyznać Wręczenie nagród Warunki konkursu:1. Scenariusz powinien zawierać nie mniej niż 3 strony A4, a nie więcej niż 15 stron, czcionką 12, Times New Roman (dzieci mogą poprosić rodziców o pomoc w przepisywaniu).2. Scenariusz ma przedstawiać przygody Myszki Norki np. wyprawa w góry, podróż dookoła świata i Scenariusz może stanowić całość lub składać się z kilku połączonych ze sobą Scenariusz, oprócz scenek, powinien zawierać didaskalia czyli opis miejsca, zdarzeń Podpisane prace wraz z wypełnioną ankietą należy przesłać na adres:Fundacja Dzieciom „Zdążyć z Pomocą” ul. Łomiańska 5 01-685 Warszawa z dopiskiem: „Przygody Myszki Norki”,lub wysłać na adres mailowy: myszkanorka@ dopiskiem w temacie: „Przygody Myszki Norki”.6. Jury oceni prace, które do r. dotrą do siedziby Fundacji, lub na adres mailowy Klubu Myszki Norki. 7. Prace będą oceniane w dwóch kategoriach wiekowych:• od 6 do 8 lat• od 9 do 12 lat8. Najmłodsze dzieci mogą poprosić rodziców, opiekunów o pomoc w Najbardziej oryginalne pomysły będą najwyżej punktowane przez Nadesłanie pracy na konkurs traktowane jest jako wyrażenie zgody na przetwarzanie danych autora w celach związanych z konkursem oraz równoważne z przekazaniem praw autorskich Fundacji Dzieciom „Zdążyć z Pomocą”.IV. Nagrodzone zostaną trzy scenariusze z każdej kategorii oraz prace Scenariusze z pierwszych miejsc zostaną zrealizowane na scenie. O czasie i miejscu zrealizowania autorzy scenariuszy zostaną powiadomieni przez jury. Realizacja nie nastąpi bezpośrednio po rozstrzygnięciu Nagrodami będą książki podpisane przez Przewodniczącą Jury oraz cenne upominki Informacja o wynikach konkursu pojawi się na stronie internetowej Klubu Myszki Norki: Dodatkowo organizatorzy do dnia r. poinformują zwycięzców konkursu telefonicznie o miejscu i terminie wręczenia nagród. Nagrody wręczy Przewodnicząca Dojazd do Warszawy na uroczyste podsumowanie konkursu uczestnik pokrywa we własnym Nagrody nie odebrane bezpośrednio przez laureatów zostaną rozesłane Jury1. Małgorzata Kożuchowska, Przewodnicząca Jury2. Stanisław Kowalski, Prezes Fundacji Dzieciom „Zdążyć z Pomocą”,3. Maria Małecka-Rzodkiewicz, Fundacja Dzieciom „Zdążyć z Pomocą”. Klub Myszki Norki To Ja, Myszka Norka!!! Zapraszam wszystkie dzieci do mojego Klubu. Klub Myszki Norki istnieje od 2002 roku. Obecnie liczy sobie 5000 członków. Głównym hasłem Klubu jest niesienie pomocy dzieciom niepełnosprawnym przez dzieci zdrowe oraz nawiązywanie przyjaźni. … Więcej Polecamy

Teatrzyk jest świetną metodą nauczania języka angielskiego dzieci na poziomie szkoły podstawowej. Przełamuje monotonię zajęć, a jednocześnie pozwala wykorzystać język obcy w kontekście nakreślonym przez dowolnie wybraną scenkę – zarówno realistyczną, taką jak zakupy w supermarkecie, jak i zaczerpniętą ze świata baśni. Każda z nich łączy w sobie komunikację werbalną i niewerbalną. Dzięki temu język używany do ich odgrywania niesie w sobie więcej znaczeń. Przede wszystkim jednak ta forma w pełni aktywizuje dziecko, które podczas odgrywania scenki kieruje się swoją wyobraźnią i samodzielnie – bez wpływu nauczyciela czy rodzica – decyduje o tym, co się wydarzy. Rozgrzewka Zabawa w teatrzyk w trakcie zajęć z angielskiego lub innego języka obcego może onieśmielać niektórych uczniów. Warto więc poprzedzić ją dobrą zabawą, którą pokierujesz tak, aby nieśmiałe dzieci (i ich rodzice!) poczuły się swobodnie i nie odczuwały przymusu kreatywności. W tym celu wypróbuj: Gry w łapki. Gracze siedzą w kole (lub naprzeciwko siebie, jeśli jest ich tylko dwóch). Pierwszy klaszcze rytm. Zadaniem drugiego jest powtórzenie tego rytmu. Grę można nieco utrudnić i poprosić uczestników, aby liczyli podczas klaskania. Utrzymaj zabawa przypominająca grę w łapki, ale angażująca całe ciało. Pierwszy z graczy wykonuje określony ruch (wkręcanie żarówek lub pajacyki), a drugi musi go powtórzyć. Na stronie internetowej Beat by Beat Press znajduje się wiele zabaw na rozgrzewkę,w tym shake it off, w której gracze wytrząsają napięcie ze swoich rąk i nóg. Improwizacja Improwizacja i odgrywanie ról pozwolą Tobie i Twojemu dziecku przeobrazić się w fikcyjnych bohaterów po to, aby ćwiczyć angielski i poznawać świat. Najważniejszą zasadą improwizacji jest brak ograniczeń stawianych partnerowi zabawy. Jeśli więc powie on, że do pokoju wszedł właśnie niebieski słoń, to przyjmij, że tak się stało. Dobrze jest przygotować sobie kilka luźno zarysowanych scenariuszy przedstawianego zdarzenia, które pozwolą nakreślić jego kontekst. Oto przykłady: nauka jazdy na nartach, surfingu lub używania koła garncarskiego, przedstawianie przyjacielowi swojego nowego ulubionego baśniowego smoka, tygrysa lub tarantuli, oprowadzanie przyjaciela po Twojej luksusowej rezydencji lub po pałacu, lekcja angielskiego z Twoim dzieckiem w roli nauczyciela. Bogaty i inspirujący zbiór pomysłów na scenariusze improwizacji znajdziesz na stronie internetowej ThoughtCo. Scenki „yes, no, please, banana” W tej grze przed Tobą i Twoim dzieckiem (lub parą dzieci) stoi zadanie przygotowania trzydziestosekundowej scenki, podczas której można się posługiwać wyłącznie słowami: „tak”, „nie”, „proszę” i „banan”. Zachęć dzieci, aby podczas ich wypowiadania zmieniały intonację i mimikę – dzięki temu sytuacja, mimo że pozbawiona sensu, stanie się bardziej naturalna. Dzieci mają bujną wyobraźnię, więc zdumiewająco dobrze radzą sobie z tym zadaniem. Pokazują to zabawne, a zarazem inspirujące przykłady scenek zamieszczone w serwisie YouTube. Przygotowaną scenkę możesz powtórzyć po wzbogaceniu jej o nowe słowa, dzięki którym rozbudujesz dialogi. Na przykład zacznij od prostej wymiany: “Banana??”“Yes. Banana”lub “Is that a banana??”“Yes – it’s a banana. Do you have a problem with that?” [„– Banan?– Tak, banan”].Następnie przejdź do bardziej rozbudowanych wypowiedzi:[„– Czy to jest banan?– Tak, to jest banan. Czy to stanowi jakiś problem?”]. Dzięki tej zabawie Twoje dziecko odkryje, jak wiele znaczeń wyrażamy za pomocą mimiki i gestów, a także będzie mogło przyswoić bardziej złożone zdania. Gra w pytania Dla dzieci lepiej radzącym sobie z językiem angielskim wybierz scenariusz, w którym każdy wers jest pytaniem. Odpowiedzią na jedno pytanie będzie więc kolejne, na przykład: “Can I come in?” “Are your shoes clean?” “Why wouldn’t they be?”[„– Czy mogę wejść?– Czy masz czyste buty?– Dlaczego nie miałyby być czyste?”]. To niezwykłe wyzwanie. Sprawdź, ile pytań uda Ci się wymienić z dzieckiem. Pantomima Zajęcia z pantomimy są doskonałą metodą wzbogacania zasobu słownictwa u dziecka, które dopiero zaczyna naukę języka angielskiego. Stanowią też dobry sposób na powtórzenie i zastosowanie nabytej wiedzy przez dzieci, które opanowały już podstawy angielskiego. Sign language poetry [poezja języka migowego] – w 2017 roku w Wielkiej Brytanii odbył się pierwszy slam poetycki w języku migowym. Takie wiersze są wyraziste i piękne. Razem ze swoim dzieckiem możecie się ich nauczyć na podstawie licznych filmów dostępnych w internecie. W interpretacji wiersza Rosa na pajęczynie [Dew on Spider Web] autorstwa niesłyszącego językoznawcy Claytona Vallisa, zaprezentowanej przez Ellę Mae Lentz, pajęczyna, przenikające przez nią światło księżyca, a także czynności fotografowania, malowania i utrwalania w pamięci zostały wyrażone w sposób niezwykle wyrazisty i zrozumiały. Podczas przedstawiania takiej poezji dołącz do swoich ruchów kilka głośno wypowiedzianych słów. Dziecko zrozumie je dzięki Twoim gestom i łatwiej zapamięta znaczenie każdego z nich. Adverb game [gra w przysłówki] – w tej grze jeden z graczy wymyśla przysłówek (quickly, clumsily, happily…) [szybko, niezdarnie, szczęśliwie], a drugi stara się go odgadnąć przez zadawanie pytań o czynności, które można określić za pomocą tego przysłówka („chodzić”, „tańczyć”, „smażyć jajko”). Where are we? [Gdzie jesteśmy?] – pomyśl o miejscu, które jest dobrze znane Twojemu dziecku i w którym bywacie razem. Wyraź za pomocą ruchów ciała i gestów czynność związaną z tym miejscem. Na podstawie Twojej pantomimy dziecko ma odgadnąć to miejsce i podać jego angielską nazwę. Potem zamieńcie się rolami. What is it? [Co to jest?] – ta zabawa będzie przypominała teatrzyk, jeśli posłużysz się rekwizytami, takimi jak pusta torba. Pokaż, że wyjmujesz z niej jakiś wyobrażony przedmiot (na przykład pluszowego pieska, ołówek, zegarek) i odegraj scenkę, w której go wykorzystujesz lub się nim bawisz, tak aby druga osoba mogła go rozpoznać. Na koniec W internecie znajdziesz bogaty wybór zabaw teatralnych w języku angielskim dla dzieci [drama games for language]. Liczne ciekawe pomysły przedstawień, łącznie ze wskazówkami dotyczącymi przygotowania kostiumów, znajdują się na stronie internetowej British Council – TeachingEnglish. Na portalu LearnEnglish Kids dostępny jest z kolei wzór teatralnych zaproszeń i biletów, które sprawią, że Twoja sztuka stanie się wyjątkowym wydarzeniem. Autorka: Anne Wilding Anne pracuje w British Council od 2016 roku jako nauczycielka języka angielskiego. Zajmuje się także tworzeniem materiałów szkoleniowych, organizowaniem warsztatów z opowiadania historii oraz redakcją podręczników dla brytyjskiego wydawcy. Czas wolny spędza na górskich wycieczkach, odkrywaniu wszystkich kawiarni w mieście, do którego się przeprowadziła, i pisaniu opowiadań.

W tym dziale: Kilka propozycji, ale wciąż szukamy własnych pomysłów i notujemy. Pamietać należy, że różne scenki wymagają różnych tytułów. Ćwiczenia z zamkniętymi oczami to świetny sposób na świadome aktorstwo. Tu się nie da udawać. Już samo chodzenie uczy pokory. Jeśli ktoś się huknie w czoło to od razu spokornieje. A aktorstwo to często lekcja pokory. Polecam każdemu prowadzącemu zakup opasek na oczy. Ćwiczenie świetne na długie zimowo - jesienne wieczory. Polecam poszukiwania zabaw, od twórczej ciuciubabki do świetnego Goofiego. Ćwiczenia oparte na przygortowanych dialogach. Mogą być to skecze, fragmenty dramatów czy zwykłe dialogi z powieści. Wypada, by były znane na pamięć. Oczywiście można je czytać, ale wtedy możliwości są ograniczone. Każdy, kto pracuje aktorsko z młodzieżą i dziećmi musi mieć kilka takich zestawów do pracy. Nie podaję tu sam przykładów, bo szukanie takich tekstów wspaniale rozwija naszą świadomość aktorską. Naturalnie polecam tu biblioteki, bo internet nie ma już tej atmosfery. Zabawa wierszami to jeden z najlepszych sposobów na rozwój aktorski. Znaczenie wierszy w dojrzałym aktorstwie jest już o wiele mniejsza. Wiersze są dobre do pracy w każdym wieku. Zrobiłem kiedyć spektakl na podstawie wierszy Danuty Wawiłow. Występowały tam zarówno przedszkolaki jak i studenci. I każdy z nich miał coś do przekazu. I proszę szukać ciekawych autorów. Oczywiście nie odrzucamy dojrzałych wierszy. To ćwiczenia raczej dla starszych. Ja często stosuje artykuły z gazety. Znowu szukamy różnej skali trudności. Jedną z najsłabszych części spektakli młodzieżowej jest narracja. Czyli nie ma pracy z prozą. Nie wiem dlaczego narrator na ogół wychodzi na scenę i deklamuje. Czemu narrator w Czerwonym Kapturku nie mógłby robić sałatki owocowej dla dziecka, podczas mówienia tekstu. ZAKRĘTKI zapewne są w każdym domu. Dobrze, by były takie same, lub podobne i mamy świetny rekwizyt do zabawy. Poprzez ZMYSŁY trafiają do nas pierwsze bodźce ze strony świata. One to pierwsze kształtują naszą osobowość. W normalnym rozwoju aktorskim są niezbędne. I o ile SMAK nie ma aż takiego znaczenia to DOTYK jest ogromnie ważny. Zajęcia ze zmysłami traktuję jako próbę zrozumienia swej biologiczności. W końcu, w jakimś tam stopniu jesteśmy zwierzętami. Z całą pewnością każdy z nas zna kilka takich stworzeń bliższych baranowi niż człowiekowi. Aktor musi mieć świadomość, że pewne zachowania ludzkie są tak bliskie światu przyrody (dominacja w grupie, turlanie się z sobą, tulenie się do mamy czy szukanie obrońcy w postaci mamy). Wrażliwość słuchowa jest jedną z ważniejszych. Znajdywanie się w klimacie melodii, tworzenie atmosfery podczas gry na scenie. to podstawa dobrej gry. Naturalnie muzyka. Nalepiej filmowa, a już na pewno muzyka nastrojowa. Nie uciekamy od dźwięków drażniących i irytujących. Można szukać kaset z odgłosami przyrody i przy nich prowadzić ćwiczenia. WZROK mamy. Jest dla wielu tak oczywisty, że nie musimy go szkolić. Bo jak to robić. Niemniej aktor musi sobie zdać sprawę z tego, jak jest on widoczny na scenie. Światła, ustawienia się do widza, charakteryzacja. Sama gra aktorska nie zawsze wystarcza.

Scenariusz jest nową interpretacją baśni Andersena. Zabawne postacie troli wprowadzają wiele humoru do z założenia smutnej "Królowej Śniegu". Bajka podobała się bardzo małym aktorom i publiczności. Scenariusz przedstawienia teatralnego dla dzieci„ KRÓLOWA ŚNIEGU ”na motywach baśni Andersena opracowała Renata TutkoWystępują :Królowa ŚnieguKajGerdaPolaBabciaWróbelek ĆwirekTrole: Eryk, Fazi, DandiBaba – JagaSCENA 1Wnętrze przytulnego pokoju. W fotelu siedzi babcia, która czyta baśń o „Królowej Śniegu”. Obok niej siedzi mała Pola. Kaj i Gerda układają puzzle, leżąc na podłodze...Babcia : „Bardzo daleko, na Biegunie Północnym, w najzimniejszym zakątku ziemi, mieszka zła Królowa Śniegu, a jej pałac, który zdobią ostre wieże ma ściany z lodowatych brył ....”Gerda : Jak ty to robisz, Kaj?!Kaj : Co?Gerda : Układasz tak szybko calutkie niebo, mnie się te kawałki mylą...Kaj : To talent i wybitna inteligencja ! Pewnie wyrosnę na geniusza... Babcia : „ Zła królowa nie mieszka sama: w czarnych podziemiach jpałacu żyją jej słudzy – trole ...Babcia zamyka dość energicznie książkę, gdy zauważa, że Pola ziewa... Myślę , że na dzisiaj dość bajek. O tej porze powinnaś już : Chodź Poli , zaniosę Cię na : Kaj, czy Królowa Śniegu przyjdzie tutaj ?Kaj: Nie , to postać z A czy trole mogą przyjść ? Gerda : Oczywiście , że nie . Nic się nie bój bierze małą na „barana” i wynosi do : Zaraz przyjdę ucałować cię przed snem . Zbiera coś ze stołu...Gerda : Pomogę ci, babciu...Po chwili obie wychodzą. Pojawia się Ćwirek, który całą scenę obserwował przez „okno”,czyli z boku :Ćwir , ćwir !No tak zawsze to samo! Co wieczór ,gdy dochodzi do najciekawszego momentu – trzask, prask i koniec. Muszę czekać na następny dzień ! Idę więc spać ! Dobranoc ! SCENA 2Na scenie pojawiają się trole, które budują dziwną machinę, znoszą deski, montują, wzajemnie sobie przeszkadzają itp. Wchodzi Eryk i krzyczy :Eryk : Dandi !!Dandi : Tak Eryku ?Eryk : Fazi ?Fazi : Tak, Eryku ? Eryk : Musisz dokładnie to przymocować, więc nie żałuj gwoździ !Fazi : Tak jest Eryku !Dandi : Latająca machina wygląda świetnie . Królowa Śniegu będzie zadowolona !I wtedy coś psuje, przewraca itp. Eryk jest wściekły...Eryk : Natychmiast przestańcie rozrabiać !!Fazi : Wybacz Eryku...Eryk : Słuchajcie, jeżeli za chwilę nie skończymy tej latającej machiny , będzie z nami koniec . Królowa Śniegu nakarmi nami swoje słodkie maleństwa : wstrętne nietoperze ! Zrozumieliście ?Fazi : Tak jest !Dandi : Tak jest ! Fazi : Eryku , a po Królowej ta machina ?Eryk: Po co , po co ...Dandi: No właśnie, po co Eryku? Ty też nie wiesz?Eryk: Sto razy już wam mówiłem! Królowa chce, aby latająca machina wyniosła jej magiczne zwierciadło wysoko w góry. Prawdę mówiąc, nie wiem, kto miałby się tam w nim przeglądać! No, ale dość gadania! Do roboty!Fazi i Dandi: Tak jest Eryku!Eryk : No więc słuchajcie : najpierw ....Przerywa , bo w oddali słychać głos Królowej Śniegu...Królowa : Eryku .... Wszystkie trole bardzo się boją !Królowa : Witajcie trole, chcę omówić z wami wasze są zamurowane ze : Teraz !!Zaczynają biegać w panice ...Królowa: Czy latająca machina jest gotowa?Eryk: Tak jest , pani...Królowa: A więc chcę ją ujrzeć.. Ogląda machinę...No cóż wygląda dobrze, chociaż jest w niej coś dziwnego...Eryk: No, uspokójcie się już i posłuchajcie. Czeka was ważne i trudne Tak jest, pani...Królowa: Musicie wynieść teraz magiczne zwierciadło na najwyższą górę w moim królestwie. Tam ustawcie je przodem w stronę słońca . Pamiętajcie jednak: musicie być bardzo Tak jest, pani...Królowa: Ruszajcie już, głupcy...Trole skłaniają się, ostrożnie biorą zwierciadło i gramolą się w machinie, po chwiliodjeżdżają... Królowa bierze kulę i patrzy w nią, obserwując poczynania Troli...Królowa : Kiedy od magicznego zwierciadła odbiją się promienie słońca, cały świat stanie się zimny, bardzo zimny... śmieje się. Wszędzie zapanuje wieczna zima , a wówczas świat będzie mój !!Początkowo jest zadowolona...Królowa : Ach, jak cudownie ! Teraz zmienię świat ! Wszystko pokryję lodem! Precz z kwiatami ! Precz z ptakami ! Świetnie, doskonale...Ale po chwili... Ostrożnie, delikatnie ! .... O nie, głupcy , dranie , co robicie? Słychać brzęk tłuczonego szkła... Moje zwierciadło! Rozsypało się na tysiąc kawałków ! Zapłacicie mi za to ! Trzeba je wyzbierać ... Wybiega... Z góry powoli spadają drobniutkie kawałeczki „szkła” SCENA 3Na proscenium wchodzi Kaj, zbiera : Cześć ptaszku, przyszedłem po drewno do : Ćwir, ćwir...Nagle spada na niego odłamek zwierciadła , chłopiec robi się bardzo zły , chce drewnem uderzyć Ćwirka... Przeobrażenie Kaja w złego wraca do domu , Gerda przy stole układa puzzle...Gerda : Idzie mi coraz lepiej . Spójrz, tyle ułożyłam gdy Ciebie nie było !Kaj niszczy jej puzzle...Gerda : Co ty robisz ? Zniszczyłeś mi układankę. Muszę zaczynać wszystko od nowa ! Kaj : Biedactwo...Gerda : Co się z tobą dzieje ? Dlaczego jesteś wściekły ?Babcia ( zza sceny) : Kaj, Gerda ! Chodźcie spać , już dawno powinniście być w łóżkach !Gerda : Już idziemy babciu ! No chodź , słyszysz ?Kaj : Spać, spać , spać... ( przedrzeźnia )Rozsypuje puzzle, wysypuje z następnej paczki - cały czas jest wściekłyKrólowa : Wchodzi z kulą , dalej rozpaczaMilion kawałków !! Moje cenne zwierciadło w milionach kawałków !! Mam nadzieję , że te głupie trole znajdą je wszystkie ! Co to ? ( spostrzega w kuli Kaja ) Aha , rozumiem !Dwa kawałki utkwiły w ciele tego chłopaka. Muszę je odzyskać sama !Czary – mary , czary – mary . Chodź do mnie chłopcze ! Potężna Królowa Śniegu cię wzywa...Dymy , błyski, łoskot... Wchodzi Kaj , jest jak zahipnotyzowany powtarza w kółko :Muszę je ułożyć , muszę je ułożyć ...W oddali słychać głos Królowej Śniegu : Chodź do mnie , zostaw tych niemądrych ludzi ...Całe zajście obserwuje Ćwirek , jest wystraszony...Po chwili wchodzi Gerda wołająca Kaja....Gerda : Kaj , Kaj ! Gdzie jesteś ? Skąd tu tyle dymu ? Co tu się stało ? Może ty ptaszku wiesz co tu się stało?Ćwirek : Zdaje się , że twój brat jakimś dziwnym trafem został porwany przez Królową Śniegu !Gerda : Co? To niemożliwe ! Żartujesz, prawda? Kim jesteś wesoły wróbelku?Ćwirek: Mam na imię Ćwirek i jestem najmądrzejszym wróblem w całej okolicy...A nawet w świecie...Gerda do siebie: Następny mądrala. Lubi się przechwalać jak Kaj. Głośno: Pewnie specjalnie się schował przede mną. Głupie żarty. Za chwilę babcia zacznie się martwić, że nas nie ma. Ćwirku, powiedz prawdę, gdzie ukrył się mój brat ? Jest on dziś wyjątkowo Posłuchaj, Gerdo...Słyszałem wyraźnie, jak wzywała go do siebie Królowa Śniegu . A potem on zniknął... Ale wcześniej był bardzo zły i chciał mnie uderzyć wielkim kawałkiem drewna! Ledwo mu uciekłem...To wszystko sprawiły czary, uwierz mi, nie żartuję!Gerda: Co ty mówisz? To niemożliwe ! Co mam teraz zrobić? Chyba muszę go ratować... Pójdę do tej złej Królowej...Ćwirek : Ale ona mieszka na Biegunie Północnym z całą kolonią przerażających troli i wstrętnych nietoperzy!Gerda : Tym bardziej muszę tam iść !!Ćwirek z podziwem : Zaczekaj, polecę z tobą, nie pójdziesz tam sama . Ktoś musi cię bronić SCENA 4Gerda z Ćwirkiem pomału wędrują i śpiewają : Daleko do tego bieguna. Idziemy już od wielu godzin . Zaraz się ściemni, a my nie mamy gdzie spać .Ćwirek : Hej , Gerdo , spójrz , światło , jakiś dom . Pewnie ktoś tam mieszka. Chodźmy !Trafiają do Baby – Jagi. Pukają do drzwi..Gerda: Dobry wieczór, przepraszamy za kłopot..., ale czy możemy u pani dziś przenocować ?Baba – Jaga : Ależ to żaden kłopot , moja droga , naprawdę żaden . Wejdźcie ! Pewnie jesteś głodna i zmęczona? Zaraz cię nakarmię, później pójdziesz spać...Proszę bardzo oto zupa , jedz , a ja tym czasem przygotuję ci łóżko ....Gerda : Dziękuję ... Je - Jaga podziwia Gerdę. Chce ją pogłaskać, ale się powstrzymuje...Baba – Jaga : Na końcu korytarza jest pokój , tam czeka na ciebie mięciutkie idź już , idź. Do Ćwirka : A ty śpij sobie , gdzie chcesz A sio !Baba – Jaga : Do siebie podczas mieszania przy stole czarodziejskich mikstur:Jaka to słodka i miła dziewczynka , jak dobrze wychowana . Jestem pewna , że to właśnie na nią czekałam całe życie . A więc jutro będę mogła zakończyć swoje dzieło ...Muszę jedynie zdobyć serce tej małe! Potrzebne mi jest ono do zrobienia cudownego eliksiru młodości...Mój cudowny eliksir sprawi , że będę wiecznie młoda , młoda., młoda ...Całość słyszy Ćwirek...Ćwirek : Ojej , chce zabić Gerdę ! Chce zabrać jej serce !! Powiadamia Gerdę , uciekają tak by było widać , lecz by Baba – Jaga nie Jaga śpiewa tymczasem piosenkę i miesza czarodziejskie miksury...Po chwili spostrzega , że nie ma Gerdy:Baba – Jaga : Uciekła , wszystko przepadło . Wracaj miła , mała dziewczynko ! Wracaj, tak długo czekałam na ciebie....SCENA 5Pałac Królowej Śniegu. Królowa Śniegu wprowadza Kaja i pokazuje mu zwierciadło Kaj : Co to jest ? mechanicznie Królowa Śniegu : Moje zwierciadło , cudowne zwierciadło , najdroższa mi rzecz na świecie, rozbita na kawałki .Musisz je złożyć ! Rozumiesz ?Kaj : To drobiazg , zaraz to naprawię , jestem w tym Śniegu : To miło z twojej strony ... śmieje się .Kaj układa kawałki z boku sceny. Wchodzą : Tam jest jakiś chłopiec, nie wiesz co on robi , Eryku ?Eryk : Skąd mam wiedzieć ?Dandi : Może przyszedł prosić Królową o pracę ... ?Fazi : Może jest kimś z jej rodziny ? Jak myślisz Eryku ?Eryk : Mówiłem wam już , że nie wiem , kim on jest !!Fazi : Dobrze , sam go spytam ! Podchodzi do : Musicie mi przeszkadzać ?! Muszę się skoncentrować .Eryk : Uważaj , jak się odnosisz do szefa troli, mój chłopcze !Fazi i Dandi : Szefa troli ? To nowina....śmieją sięEryk : Królowa Śniegu osobiście wyznaczyła mnie , abym nadzorował tu wszystkie prace : Nic mnie to nie obchodzi ! Precz stąd !Fazi : Popatrzcie on ma kawałek lustra w oku !Dandi : Ojej , musi go to boleć !Fazi : O jeszcze jeden ! Utknął w jego sercu !Eryk : Gdy skończy swoją pracę, Królowa Śniegu zabije go! Biedny chłopiec, ale dość sentymentów. Lepiej go pilnujmy !Kaj : Ile razy mam wam powtarzać, że ma być cisza ? Cicho !!Tymczasem do pałacu dociera Gerda z Ćwirkiem...Eryk : Stać , kto tu idzie ?Gerda : Dzień dobry panowie. Jestem Gerda. Nie chciałabym wam przeszkadzać , ale szukam mojego brata Kaja. Czy możecie mi powiedzieć, czy daleko sąd do pałacu Królowej Śniegu?Eryk : Skąd możemy wiedzieć ? dosadnie Dandi: No co ty, Eryku? Zapomniałeś, że sami mieszkamy w pałacu Królowej Śniegu?Eryk : Cicho ! Cicho bądź !!Gerda: Ćwirku, nareszcie dotarliśmy na miejsce ! Gdzieś tu musi być Kaj...Czy możecie, panowie , zaprowadzić mnie do niego?Eryk: Nie mamy pojęcia o kim mówisz !Fazi: To ten chłopiec Eryku, który naprawia zwierciadło...Eryk: Cicho! Bądź cicho !Gerda : Będę wdzięczna panowie , jeśli mnie do niego zaprowadzicie . Przybyłam z tak odległej krainy ...Eryk : No , ale ... a zresztą ... Chodź, ale od razu przygotuj się na do Kaja:Gerda : Kaj, Kaj ! Kaj : Muszę to skończyć , muszę to skończyć... Kaj jej nie poznaje ... Gerda : Kaj , to ja , Gerda.. pochyla się nad nimKaj : Nie skończyłem , brakuje dwóch kawałków . Brakuje ....Gerda : Ale Kaj ...Kaj : Muszę to skończyć !! Nie rozumiesz ? Muszę znaleźć te kawałki . Precz stąd !Trole są bardzo wystraszone ...Gerda : Co mu się stało ? Okropnie wygląda i jest taki dziwny .Eryk smutno : Ma w ciele kawałki zwierciadła . Trzeba je wydostać, bo inaczej on umrzeFazi : Biedna dziewczynka , musimy jej pomóc !Dandi : Musimy coś wymyślić !Gerda : Kaj, Kaj ... zaczyna płakać . Ćwirek też płacze...Gerda pochyla się nad Kajem, głaszcze go po głowie, stara się przytulić...Początkowo Kaj ją odtrąca, ale po chwili uspokaja się, ponieważ czary puszczają pod wpływem gorących łez Gerdy... Kaj: Gerda? Dlaczego Płaczesz? Gdzie my jesteśmy?Gerda : Kaj, nareszcie jesteś sobą! Trole i Ćwirek : Wiwat , hura !Eryk : Przepraszam panienko , ale lepiej stąd szybko uciekajcie ...Grozi wam wielkie niebezpieczeństwo! Zaraz tu będzie Królowa Śniegu. Weźcie tę czarodziejską machinę, ona zawiezie was szybko do domu...Gerda: Dziękujemy! Ale jak wy wytłumaczycie zniknięcie Kaja i tego pojazdu? Może uciekniecie z nami?Eryk: Nie, zostaniemy tutaj , jakoś to będzie. Królowa nic nam nie zrobi, bo nas potrzebuje. Musi przecież kimś rządzić !Gerda : Dziękujemy przyjaciele , żegnajcie ! Odjeżdżają ... SCENA 6Podwórko przed domem Kaja i Gerdy. Dzieci wysiadają z machiny...Ćwirek : No cóż dzieciaki, wracamy do normalnego życia. Jak myślicie, czy Babcia skończyła już czytać Poli o Królowej Śniegu ? Ciekawy jestem jakie jest zakończenie ....Wszyscy się śmiejąDzieci : Dobranoc Ćwirku , do jutra ! Scena się ściemnia... KONIECUmieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych: zmiany@ największy w Polsce katalog szkół- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> (w zakładce "Nauka").

Poniżej znajdziecie, krótki scenariusz przedstawienia teatralnego, który został przygotowany dla moich 4- latków. Do przedstawiania wykorzystałam wiersze Jana Brzechwy oraz Juliana Tuwima 🙂 i kilka rymowanek znalezionych w internecie 🙂 SCENARIUSZ PRZEDSTAWIENIA TEATRALNEGO W GRUPIE 4-LATKÓW „DŻUNGLA” Witam wszystkich miłych gości Na przedszkolnej uroczystości. Za chwileczkę na tej scenie Odbędzie się przedstawienie. A więc przedstawienie czas rozpocząć Proszę, by wygodnie spocząć. Przyjdą znakomici goście Oklaskami ich zaproście. PIOSENKA: „Jedzie pociąg z daleka…” Dzisiaj odwiedzimy daleka krainę I może spotkamy tam krokodyle Wiosła w dłoń, odpływamy!!! PIOSENKA: „Płyną statki” Płyną statki z bananami w siną dal łabu di daj daj łabu di daj a każdy marynarz śpiewa tak łabu di daj daj ła bu di daj Podaj, podaj, podaj mi proszę bananów kosz Podaj, podaj, podaj mi proszę bananów kosz Już widać ląd, wyspa przed nami A ta nieznana kraina Afrykę nam przypomina i każdy wie że mieszka tam dziki zwierz! LEW Lew ma, wiadomo, pazur lwi, Lew sobie z wszystkich wrogów drwi. Bo jak lew tylko ryknie, To wróg natychmiast zniknie. SŁOŃ Ten słoń nazywa się Bombi. Ma trąbę, lecz na niej nie trąbi. Dlaczego? Nie bądź ciekawy – To jego prywatne sprawy. ŻYRAFA Żyrafa tym głównie żyje, Że w górę wyciąga szyję. A ja zazdroszczę żyrafie, Ja nie potrafię. MAŁPA Małpy skaczą niedościgle, Małpy robią małpie figle, Niech pan spojrzy na pawiana: Co za małpa, proszę pana! ZEBRA Czy ta zebra jest prawdziwa? Czy to tak naprawdę bywa? Czy też malarz z bożej łaski Pomalował osła w paski? TYGRYS „Co słychać, panie tygrysie?” „A nic. Nudzi mi się.” „Czy chciałby pan wyjść zza tych krat?” „Pewnie. Przynajmniej bym pana zjadł.” To miejsce przez dzikie zwierzęta zamieszkane To dżungla i o niej piosenkę znamy. PIOSENKA: „Dżungla” Te słowa piosenki nam podpowiadają Że poznamy chłopca z dalekiego kraju. Wiersz: „Bambo” Murzynek Bambo w Afryce mieszka, Czarną ma skórę ten nasz koleżka. Uczy się pilnie przez całe ranki Ze swej murzyńskiej Pierwszej czytanki. A gdy do domu ze szkoły wraca, Psoci, figluje – to jego praca. Aż mama krzyczy: „Bambo, łobuzie!” A Bambo czarną nadyma buzię. Mama powiada: „Napij się mleka”, A on na drzewo mamie ucieka. Mama powiada: „Chodź do kąpieli”, A on się boi, że się wybieli. Lecz mama kocha swojego synka, Bo dobry chłopak z tego Murzynka. Szkoda, że Bambo czarny, wesoły, Nie chodzi razem z nami do szkoły. NIESTETY PORA JUŻ SIĘ POŻEGNAĆ WIĘC ODPŁYWAMY, I KOSZ PEŁEN WSPOMNIEŃ Z PODRÓŻY ZABIERAMY!! podczas przedstawienia dzieci były ubrane na czarno, oczywiście poza marynarzami 🙂 a do przebrania dzieci użyłam podkładek pod talerze, które kiedyś kupiłam w sklepie po 2,50 🙂 POBIERASZ = KLIKNIJ W SERDUSZKO PONIŻEJ ♥ DOŁĄCZ DO NAS NA FB 🙂 *** DODATKOWO ZACHĘCAM WSZYSTKICH DO WSPARCIA ROZWOJU STRONY MOŻECIE WPŁACIĆ DOWOLNĄ KWOTĘ NA ZRZUTKĘ, KTÓRĄ ZNAJDZIECIE PO PRAWEJ STRONIE NA BOCZNYM PASKU:) WIĘCEJ INFORMACJI ZNAJDZIECIE >>>TUTAJ<<< 🙂 *** Materiały na stronie są bezpłatne, jednak jeżeli macie ochotę wpłacić dowolną kwotę za pobierane materiały, to zachęcam do skorzystania z DOTACJI, która znajduje się na STRONIE GŁÓWNEJ w prawym, górnym rogu paska bocznego. Wpłaty można dokonywać za pomocą SMS i PayPal

Katalog Agnieszka ChaberkoJęzyk polski, ScenariuszeScenariusz przedstawienia pt. "Noworoczni goście" dla grupy teatralno-muzycznej dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim Scenariusz przedstawienia pt. "Noworoczni goście" dla grupy teatralno - muzycznej dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim. Zajęcia teatralno - muzyczne w szkole specjalnej pomagają aktywizować dzieci, a jednocześnie umożliwiają kontrolę swoich emocji. Teatr i muzyka daje naszym wychowankom możliwość kreowania wymyślonych przez nich rzeczywistości. Role, w jakie wcielają się "nasi artyści" sprzyjają rozwojowi wyobraźni, pozwalają odreagować nagromadzone napięcia psychoruchowe i emocjonalne. Zajęcia teatralno - muzyczne pobudzają uczniów apatycznych, uspakajają nadpobudliwych prowadzą do pokonywania lęków i wyzbycia się kompleksów. Teatr i muzyka pozwala zaspokoić te potrzeby dziecka, które nie mają szans realizacji w trakcie zajęć lekcyjnych. Umożliwiają swobodną ekspresję, poszerzają zasób słownictwa, pozwalają na pełne wypowiadanie się słowem, ruchem, gestem, mimiką. Ta forma działalności, jak żadna z pozalekcyjnych form zajęć, uczy wrażliwości, współdziałania i pomaga w usamodzielnianiu się. Stwarza ścisłe więzi między jego twórcami, uczy wzajemnej pomocy i odpowiedzialności za wykonywaną pracę, a jednocześnie rozwija wiarę we własne siły. Poprzez odpowiedni dobór repertuaru budzi uczucia i wyzwala pożądane postawy społeczne. Prowadząc zajęcia teatralno - muzyczne w Specjalnym Ośrodku Szkolno Wychowawczym w Strzelcach Krajeńskich, napotykam często trudność w odpowiednim doborze tekstów, które mogłyby być realizowane na zajęciach, w których uczestniczą dzieci ze szkoły podstawowej, gimnazjum i młodzież ze szkoły zawodowej specjalnej. Dlatego chciałabym podzielić się takim scenariuszem zatytułowanym " Noworoczni goście" który został zrealizowany podczas imprezy z okazji "Mikołajek". "Noworoczni goście" Dwie małe wróżki:Jesteśmy wróżki małe, Zwykle w snach jawimy się same, Ale dziś wiedziemy dwunastu gości, Niosących w prezencie wiele radości. Pierwsza wróżka:Podejdź bliżej, śnieżny malarzu. Co tam chowasz dla dzieci w zanadrzu? Styczeń: (prowadzi sanki ubrany jest na biało)Jestem styczeń mroźny, Ale nie tak groźny. Mam ze sobą saneczki, Aby zjeżdżać z góreczki. Na wszystkich polach rozsypuję Lśniące gwiazdeczki, A drzewa i krzewy ustroję W srebrne czapeczki Druga Wróżka: A kim ty jesteś? Luty: (ubrany w kombinezon zimowy, przez ramię przerzucone łyżwy)Jestem drugi miesiąc luty Wkładaj ciepłą czapkę, buty. Baw się na powietrzu świeżym Będziesz zdrowa jak należy! Piosenka: "Dzwonki sań" - popularna melodia amerykańska. Wróżka pierwsza:A ty marcu co ludziom i dzieciom dasz? Czy dużo darów masz? Marzec: (niesie parasol ubrany w sztormiaki lub płaszcz przeciwdeszczowy, na nogach ma gumowce)O dużo darów mam w zapasie: Pączki na drzewach i gniazda ptasie, Zaproszę wiatry i małe deszcze, A oprócz tego bociany jeszcze. Wróżka druga:Tylko nie dużo tych deszczy niegrzecznych, Więcej niech będzie dni słonecznych. A oto i kwiecień w białych zawilcach, Po marcu do nas zawita. Kwiecień: (trzyma zawilca i ptaszka)Poznasz mnie po ciepłym oddechu, Czasem po mroźnym powiewie I radosnym ptaków śpiewie. Pierwsze też kwiaty zakwitną na łące, Usłyszysz także czajki krzyczące. Piosenka: "Tęcza, cza, cza, cza " muz. A. Pałac sł. A. Bernat. Maj: (niesie kosz kwiatów lub bzy)Ja przyniosę dużo słońca Oraz wiele dni gorących. Nocą głośny trel słowika, Świtem raźny głos skowronka. Czyż nie piękna to muzyka? Wróżka pierwsza: A ty czerwcu co przygotowałeś? Czerwiec: (trzyma w ręku napis "wakacje" na plecach ma plecak podróżny) A ja jestem miesiąc co się dzieciom śni, Bo mam dla nich wszystkich wakacyjne dni. Zapraszam więc w góry, nad jeziora, nad morze. Korzystajcie z moich darów, póki na to pora. Piosenka: "Niech żyją wakacje" muz. Jan Wesołowski sł. Maria Kownacka Lipiec: (trzyma gałązkę lipy, słońce lub słoik miodu, ubrany jest w krótkie spodnie i krótki rękaw)Lipy obsypują rannym kwieciem, By pszczoły zebrały smaczny miód dla dzieci. W lesie zapraszam do stołu jagodowego, Znajdź go, zerwij i zjedz. Smacznego. Wróżka druga: Kolej teraz na sierpień Sierpień: (trzyma kłosy zbóż i sierp)Wszystkim ludziom dam plon obfity, To za ich trud i pot, dar należyty Wszystkie zboża ubiorę w niebieski chaber I czerwony mak. Wróżka pierwsza: Tymczasem podchodzi od wrzosów Wrzosowy Wrzesień. Czy tak? Wrzesień: (trzyma kosz grzybów i jabłek ubrany w strój szkolny z plecakiem na plecach)Tak to moje dary, pozna je każdy smakosz. W ogródkach z drzew zebrałem owoców pełen kosz. Do lasu też zapraszam na wielkie grzybobranie, Bo rydze, koźlanki i smardze. Każdy w tym roku dostanie. Piosenka: "Lato" muz. i sł. T. Szarwaryn Wróżka druga:Oto już październik Brata września wymienia. Ciekawe, czy on także Spełni nasze życzenia Październik: (trzyma wielki pędzel i farby)Ja złotą jesień za sobą przywiodę Dam ciepłe słońce i ładną pogodę Wszystkie me barwy na drzewach rozłożę By było pięknie w jesiennej porze Wróżka pierwsza: A ty Listopadzie, czy będziesz ponury? Listopad: (ubrany w pelerynę trzyma książkę z bajkami)O nie ja wstrzymam wszystkie wichury, A za to że są długie wieczory, a krótkie dni, Roześle nad wszystkie domy Bajeczne barwne sny. I świerszczom polnym podpowiem, By grały kołysanki, A koty, siedzące pod piecem Mruczały swoje mruczanki. Grudzień: (niesie zimne ognie, rozdaje wszystkim miesiącom)Zbliża się koniec roku Więc nie mam dużo czasu Przyniosę każdemu dziecku Jedną choinkę z lasu Zapalę wszystkie gwiazdki na niebie, By każdy człowiek miał jedną dla siebie. Piosenka: "Dzień jeden w roku" z repertuaru Czerwonych Gitar (podczas śpiewania palą się zimne ognie) Małe wróżki: Zatem widzicie że piękne dary Wszystkie miesiące będą miały. Wszystkie miesiące:Jest nas wszystkich dwunastu Każdy przybył dziś tu Aby dary wszystkim dać Każdy może korzystać! Każdy miesiąc piękny jest Tylko urok dostrzec chciej Styczeń, Luty i Marzec Każdy niesie coś w darze. Piosenka: "Cztery pory roku" - australijska melodia popularna Opracowanie: Agnieszka Chaberko Al. Wolności 35/25 66-500 Strzelce Kraj. Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.

Kupujesz przez Internet? Znudziło Ci się bieganie do banku/na pocztę, by zrobić przelew? Zobacz... Joanna KierczWierszyki dydaktyki. Wiosna, lato, jesień, zima Wierszyki dydaktyki to seria książeczek z utworami rymowanymi połączonymi w bloki niezastąpione:przy wprowadzaniu w temat zajęćdla podsumowania lekcjido inscenizacjipodczas tworzenia scenariuszy klasowych i szkolnych uroczystościna tematyczne konkursy ukazały s Joanna KierczWierszyki dydaktyki. Boże Narodzenie Wierszyki dydaktyki to seria książeczek z utworami rymowanymi połączonymi w bloki niezastąpione:przy wprowadzaniu w temat zajęćdla podsumowania lekcjido inscenizacjipodczas tworzenia scenariuszy klasowych i szkolnych uroczystościna tematyczne konkursy ukazały s Aleksandra MarcinkowskaTeatr młodego aktora Obecna książka Teatr młodego aktora zawiera scenariusze przedstawień o różnej tematyce, które zostały napisane przez autorkę dla prowadzonego przez nią szkolnego teatru i zdobyły uznanie młodzieży i nauczycieli. Marzena KwietniewskaPani na opak. Scenariusze przedstawień szkolnych Książka ta zawiera 15 miniatur scenicznych wiążących się z życiem szkoły. Przeznaczona jest dla małych aktorów –uczniów wszystkich klas szkoły podstawowej. Nauczycielom i wychowawcom prowadzącym zespoły szkolne i przygotowującym uroczystości pomoże wzbogacić repertuar okolicznościowych występó Elwira DrzałOżywić słowo. Inscenizacje w nauczaniu zintegrowanym Inscenizacje zawarte w tym zbiorku przeznaczone są dla uczniów i nauczycieli nauczania zintegrowanego oraz dla dzieci w wieku przedszkolnym. Książka zawiera inscenizacje, wierszyki oraz piosenki, które można wykorzystać na różnych etapach realizacji treści programowych. Przykładowe inscenizacje to: Wojciech ŚliwerskiAndrzejki Troska o zapewnienie sobie powodzenia i szczęścia towarzyszyła wszystkim ludom przez wieki i stąd w ich życiu liczne były wróżby, magiczne zabiegi i zaklęcia. Późną jesienią, gdy dni stawały się coraz krótsze, a wieczory dłuższe, rozpoczynała się na wsi pora kojarzenia małżeństw. Następował wówczas Marzena KwietniewskaPani na opak. Miniatury sceniczne Książka ta zawiera 15 miniatur scenicznych wiążących się z życiem szkoły. Przeznaczona jest dla małych aktorów –uczniów wszystkich klas szkoły podstawowej. Nauczycielom i wychowawcom prowadzącym zespoły szkolne i przygotowującym uroczystości pomoże wzbogacić repertuar okolicznościowych występó Renata ZającSkąd się wzięły pisanki? Nowy tytuł do (tworzącej się) serii scenariuszy dla teatrzyków i przedstawień, w których występują dzieci. Tu grupka kurczaków postanawia dowiedzieć się "skąd się wzięły pisanki". Co to jest tradycja, dlaczego jajko stało się symbolem Wielkanocy - to pytania, na które bohaterowie znajdują Joanna KierczWierszyki dydaktyki. Świat przyrody W przedszkolu czy w szkole tyle się dzieje - akademie, przedstawienia, rozmaite uroczystości. Świat przyrody jest bliski dzieciom. To chętnie wybierany przez nauczycieli motyw szkolnych przedstawień...Proponujemy pomysłowe, klimatyczne i zabawne wierszyki dydaktyki o tematyce związanej ze światem pr Joanna KierczWierszyki dydaktyki. Rodzinne święta W przedszkolu czy w szkole tyle się dzieje - akademie, przedstawienia, rozmaite uroczystości. Święta rodzinne znajdują swoje odbicie również w życiu szkoły... Jest tyle ważnych okazji i pięknych momentów, którymi możemy się cieszyć także w szkole!Na te wszystkie szczególne chwile proponujemy wzrusza Agnieszka KuszaScenariusze przedstawień teatralnych dla dzieci Scenariusze przedstawień szkolnych dla dzieci przeznaczone są dla dzieci-uczniów szkoły podstawowej. Te udramatyzowane bajki pełnią nie tylko funkcję dydaktyczną, ale również terapeutyczną. W ramach terapii poprzez dramat oraz bajkoterapię pozwalają dziecku na uświadomienie sobie przyczyn i skutków Wanda ChotomskaLegendy polskie na scenę Bazyliszek, Smok Wawelski, Wars i Sawa - te postacie z polskich legend zna każdy. W swoich sztukach teatralnych Wanda Chotomska dodaje im nieco rumieńców i współczesnego wizerunku. Dzięki piosenkom legendy zapadną w pamięć każdemu - widzowi i młodemu aktorowi ze szkolnego teatrzyku.

„Wierszykowe zabawy” A wszystko zaczęło się pewnego zimowego wieczora, kiedy to mróz wymalował na szybach różnorakie wzory i nie pozwolił na podziwianie zimowego krajobrazu za oknami. O zabawach na śniegu nie było mowy, a ulepienie bałwana mogło się odbyć tylko w naszych marzeniach. Wtedy to właśnie nasza mama zaproponowała nam zabawę. Niby nic dziwnego, zabawa jak zabawa, zgodziłyśmy się z siostrą chętnie, ale to co wymyśliła mama, przeszło nasze najśmielsze oczekiwania. W kilka chwil zamieniłyśmy się w prawdziwe aktorki, miałyśmy prawdziwą „domową” scenę, byłyśmy pomalowane. A wszystko to po to aby móc odtworzyć czytane przez mamę wierszyki. Nie takie zwykłe, takie które można kupić w księgarni lecz takie które zostały przez mamę napisane specjalnie dla nas, tylko po to by umilić nam czas. Od tamtej pory bawimy się tak bardzo często, a dokładnie zabawa odbywa się tak: Każdy wiersz to osobny scenariusz. Do tekstu – scenariusza z wiersza przygotowujemy scenę, przebieramy się tak by przypominać bohaterów i najważniejsze, uczymy się cytatów na pamięć. Mama jako, że jest dorosła, wciela się w rolę narratora. W przypadku wierszyka, który nie ma kwestii do recytowania przez nas, jesteśmy tylko aktorami – mimami, a więc pokazujemy tekst gestami. Dużo frajdy sprawia nam przygotowywanie scenerii. Budowanie drzewek z kartonu, wycinanie tortów z kartki papieru i ich kolorowanie tak aby przypominały te z tekstu, dolepianie ogona pawia z gałązek wierzby, wycinanie starego prześcieradła czy malowanie buzi na podobiznę psiaka, kota, duszka to tylko niektóre elementy jakie wykonujemy razem z mamą żeby „zagrać” przedstawienie. Szukamy ich wszędzie, podczas spaceru w parku, na zakupach w markecie, w domu. Wszystko zawsze się jakoś przyda. Zdobyłam spore doświadczenie jako aktorka, dlatego też pochwaliłam się tym naszej Pani ze świetlicy szkolnej. Teraz i w szkole bawimy się razem z koleżankami w wierszykowy teatr. Jest to dowód na to, że z każdym i wszędzie mogę się tak bawić. Tak oto właśnie, nasza mama nas zaskoczyła. Wiem, że nie każdy z waszych rodziców czy wychowawców może wymyślić wierszyk i zrobić z niego scenariusz, dlatego wierszyki naszej mamy są dostępne na stronie portalu. Skorzystajcie z nich sami a przekonacie się jak wiele radości mogą dostarczyć. Ja dzięki tym zabawą nauczyłam się wielu nowych rzeczy. Jestem kreatywna, nie jestem już nieśmiała, nie mam trudności z zapamiętywaniem i co najważniejsze, nawet kiedy za oknami jest szaro i nudno, w domu zawsze jest wesoło bo czas spędzamy razem z rodzicami. Czegóż chcieć więcej?...Oto kilka przykładów wierszy autorstwa p. Marty Sas-Witko do własnej interpretacji:WÓZECZEK”Kiedy byłam całkiem mała, mama mnie tu też spałam i płakałam, potem trochę rozrabiałam...Jak się siadać nauczyłam, mama czary uczyniła..W mig z gondoli, spacerówka się zrobiła!!!Na spacerach wielu byłam i bym dalej tak jeździła,lecz urosłam niesłychanie no i kłopot powstał to calkiem nie wypada aby taka duża dama, dalej w wózku tak jeździła a nie sama już chodziła.„PORY ROKU”„...idzie lasem Pani jesień, jarzębinę w koszu niesie...”Och, ta fraza jest mi znana, ale co mi powie mama?O jesieni, wiośnie, zimie no i lata nie to lato jest, a co wiosna? A odpowiedź nie jest się tak szybko zmienia, latem ciepłem tętni ziemiaza to zimą tonie w Ach, odpowiedź bardzo prosta!To jest taka piękna dama, cała w zieleń jest ubrana!Stroi wszystko wkoło by nam było już wesoło!Kwitną kwiaty, krzaki, drzewa i skowronek wreszcie to latem, jest gorąco bo wysoko świeci ciepłem swym obleje i nie jeden się na plaży lub nad rzeką, tam gdzie nie jest nam dalekoby móc błogo leniuchować, głowę w lekkich chmurkach przyjdzie Pani jesień, wtedy złoto nam wrzosy i kasztany, każdy jest w niej gdy na spacerze, cudny bukiet z liści zbierzesz,możesz zabrać go do domu, później wstawić do to zima, Pani miła, wszystko w bieli swej jak z nieba puszek leci, cieszą się tym wszystkie śniegowej pierzyneczce, można bawić się w na sankach, łyżwach, nartach można jeździć już od gdy chcesz mieć w tym kompana, ulep sobie też bałwana!!!Poznasz wszystko to gołąbku, gdy nie będziesz siedzieć w roku masz poznawać by móc o nich opowiadać.„DZIEWCZYNKA NIE MALINKA”Była sobie raz dziewczynka, całkiem ładna i loczki, śliczne złote i sterczała wciąż pod tu robić- rozmyślała? I po główce się bal dla lalek zrobię? Nie, ubrudzę rączki sobie!Może z misiem na spacerek? Eee, za chłodny mam sweterek!Wtem kolegę zobaczyła i się bardzo ucieszyła!!!Szedł on sobie na boisko, które było bardzo za nim podreptała, bo ciekawość ją on robić będzie tam, na boisku całkiem sąm?A kolega ją zobaczył i się trochę tym zniesmaczył...-Co tu robisz dziewczyneczko? Nie powinnaś być z laleczką?Albo z misiem czy z rowerkiem? Tu pobrudzisz swą sukienkę!Tutaj to się piłkę kopie i się biega wciąż po błocie!Nie dla dziewczyn jest to miejsce i na pewno nie w sukience!A ta piękność, całkiem mała, cała aż w gniewie też zmarszczyła i kolegę uderzyła!Potem piłkę mu zabrała i tak jemu powiedziała:-Wszystkie lalki, wszystkie misie to nie dla mnie Ty urwisie!Piłkę dobrze kopać umiem, Ty na pewno to zrozumieszjak zagramy sobie w meczyk i Ty pierwszy się pobeczysz!Od tej chwili, nigdy potem nie sterczała już pod chłopakami w piłkę grała i jak oni rozrabiała.„TORTY”W pewnej cukierni w czasie wieczora,trwała dyskusja całkiem torty na ladzie tak rozmawiały, a przy tym bardzo się jestem lepszy- krzyczał kremowy!-A ja smaczniejszy – wtrącił beżowy!-Ja mam różyczki zrobione z kremu!- A za to ja mam zrobione z dżemu!-Ja mam polewę pyszną, lukrową!-A ja mam lepszą, czekoladową!-Ja mam listki zrobione z płatka, a twa powierzchnia jest całkiem gładka!-Jestem tak piękny, że mnie zdobić nie trzeba, a te listki to pewnie masz z drzewa! -Dlaczego mnie wszyscy tak chętnie kupują?-Jesteś tak brzydki, że się litują!I trwało by to pewnie aż do rankagdyby nie zbudziło obwarzanka!Obwarzanek tego-głowy wpadł na pomysł wystrzałowy!Zwabił torty do kartonu i nie mówiąc nic nikomudopiął kartkę wraz z kokardką - ich kupować już nie warto!„PAW”W pewnym mieście, o nazwie San DiegoŻył sobie piękny rano, gdy ZOO otwierano,wychodził on nad lustrzanym odbiciu, strasznie się do obiadu się stamtąd nie tak i opowiadał, co na wolności ponoć kiedyś w Londynie, ale tam z zimnauroda to w Meksyku, na pewnej pustyni, zamieszkał w ruinachdawnej świątyni. W Barcelonie, latał w prawdziwym mieszkał w San Francisco, co dzień chodził na Ibizie często bywał, lecz go ponoć ktoś Costaryca, a tu nagle królik pyta:- Widziałeś miast już chyba sto,a wybrałeś nasze zoo?!-Bo już chyba wszędzie byłem, ale tu się urodziłem!!!.„ PSIAK ROZRABIAKA”Mały piesek, rozrabiaka, chodził sobie w Wam powiem, jak to robił, uśmiejecie się po pas!Z wszystkich ścieżek, jedną lubiłbowiem na niej się nie kolegom opowiada, że on sporty tam choć piesek z niego mały, zna na pamięć lasek cały!Że choć nie ma łap wysokich, to nie straszne mu potokii konary wielkich drzew i wiewiórki goni mu koledzy, tej sprawności i tej z nim poszedł pies dość duży, towarzyszyć mu w zobaczyć przyjaciela, jak wiewiórki sporty on uprawia, poznać wszystko,o czym mała psina w lasek psy wkroczyły, znaną ścieżkę poci się i miota. -Jakaż była to głupota, wybrać się samemu w las! Nikt nie znajdzie tutaj nas!Duży psina nie dowierza, nie poznaje tego u jego boku stoi? Ten bohater – tak się boi?-Hej, spokojnie mój kolego. Oznaczyłem każde mój sterem naszym będzie, ja tak drogi szukam Ty podczas przygód wielu, nie użyłeś nosa-steru?-Jaki nos? Jaki ster? Jestem psiakiem z wyższych sfer!I do lasu sam nie chodzę, chyba, że po znanej to dróżka blisko domu, ale nie mów nic nikomu!-A te wszystkie opowieści, że znasz w lesie wszystkie ścieżki?Kłamstwo nigdy nie jest fair, nawet dla psa z wyższych sfer!!!Od tej pory, mała psina nic nie mówi o wyczynach,jakie przeżył w wyobraźni, w swojej własnej- psiej fantazji!!!„DUSZEK”W starym zamczysku każdego wieczorawychodziła z murów biała potwora!!!Choć cała w biel była odziana, to nie była piękna dama!!!Nie był to też stary był ten biały stwór?!Był to duszek bardzo był przy tym też o tym nie wypadabo dla ducha to jest mimo swego strachu,duch nie siedział w swoim dzień gdy już zmrok zapadałduch do siebie tak powtarzał:-Teraz właśnie przyszła poraby ktoś ujrzał ducha- właśnie nadszedł czasby ktoś nogi wziął za pas...Po czym z murów swych wychodziłI po zamku dziarsko chodził!!!Zwiedzał sale i komnaty, siadał też na tronie marzeniem jego było i to często mu się śniło, przysiąść sobie na krużganku, ujrzeć zamek o gdy do bram podchodził, strach na nowo go duszyczka mała, biała sama w zamku nie w zamku mieszkał sobie, pewien bardzo mądry przed niczym się nie chował, tylko chodził i raz była taka pora, że mógł ujrzeć dla ducha to był czas, by swe nogi brać za pas!!!I dlatego nikt nie wiedział czy naprawdę w zamku siedział..„ KARKONOSKI SKRZAT”Pewien skrzacik w Karkonoszachciągle marzył o w tych butach, całych z gumypójść nad górski, kręty już dość tych chwil uroczychw których nogi bose echo w Karkonosze:-O kalosze pięknie proszę!!!Poszło echo pasmem je przepiórki,lecz tym ptaszkom nie wypada,echa plotki poszło nad Izery,tam siedziały bobry w pracy pogrążonyi na echo obrażony, że im w pracy śmie przeszkadzaći o butach z gumy pędzi nad Sudety, może znajdę tam skarpety,do kaloszy nie podobne, za to ciepłe i wygodne...Tam znalazło lisią norę, ale przyszło ciut nie w sudeckich, pięknych lasach, lisy były już na echo załamane, tych kaloszy nie tym prace swą skończyło no i w górach się o tym nic nie wiedział, na polanie hardo tak echo wypatrywał, czasem pejzaż też mu tam ciepło, miło, aż tu nagle się niczym wielkie smoki, zakrywały w mig cały też zakryły i nad skrzatem się spośród gęstych chmur, stanął przed nim sam Duch Gór!!!Przysiadł sobie przy Skrzaciku i tak szepcze mu po cichu:-Echo twoje usłyszałem, w różne strony je kalosze tam pytało lecz ich nigdzie nie co są Ci te kalosze, chcesz w nich zwiedzać Karkonosze?- Ja w strumykach pluskam stale, potem chodzę wciąż z mam nogi gołe, bose- po to chcę mieć te w butach całych z gumy pójść nad zimny, górki Karkonosz, mądra głowa naraz rzecze mu te słowa:-Skrzatów znam ja nazbyt wielu!Lecz ty pierwszy przyjacielu, będziesz skrzatem w Karkonoszachco się kąpie tu w kaloszach. Po tym się Duch w chmurach schował i kalosze wyczarował.„KOCIE ŻYCIE”Choć mi pewnie nie wierzycie, nie mam życia jak w codziennie na kanapie,godzinami sobie chrapię,jestem strasznie przemęczony i na wszystkich czy ktoś z was o tym wie, jak jest ciężko wyspać się?Jak krainę mleka wyśnić, futro co dzień sobie czyścić?Leżeć ciągle na kanapie, słuchać jak się głośno chrapie?Zjadać miskę z pyszną karmą, lecz nie z taką zwykłą, marną;a z najwyższej półki w sklepie, taką lubię wszak najlepiej. Na spacery co dzień chodzić, potem nic, po prostu nicnie robić!!!Pewnie sobie tak myślicie, że jest nudne kocie życie...Ale kiedy tak się lenię, wiem ja jedno:swego życie już nie zmienię!!!Autor: Marta Sas-Witko Ciekawe produkty Podobne tematy

Teatr objazdowy dla dzieci – Poznań Kurtyna, scena, światło – to pierwsze słowa które mogą przyjść do głowy, gdy padnie termin „teatr”. To naturalne. A jeśli wyjmiemy „teatr” poza gmach, poza wyniosłe mury budynku zwanego „teatrem”? Kurtyna, i scena tam zostaną. Zostaje nam do dyspozycji esencja – aktorzy, rekwizyty, scenografia i scenariusz, my lubimy dodać muzykę graną na żywo. Reżyser, szewc czy kierowca zawsze korzystają najlepszych danych im narzędzi, by zrealizować swój cel. Naszym celem jest przywieźć do was sztukę. Cała ożywiona i nieożywiona materia, z której na waszych oczach powstaje przedstawienie, musi zmieścić się w samochodzie typu combi. Dacie wiarę? Teatr to idea, bo choćby wziąć ze sobą prawdziwy zamek, smoka i księżniczkę, to bez scenariusza, aktorskiego rzemiosła, a przede wszystkim bez pasji, nic nie miało by sensu. Dlatego tworzymy pełnoprawny teatr w objazdowej formule i nieustannie udowadniamy, że przy małej obsadzie i przenośnej scenografii przekazać możemy pełnię edukacyjnych i rozrywkowych treści oraz przenieś was do dziesiątek wykreowanych światów. Współpracując z najlepszymi w swoich dziedzinach oraz pokazując unikalne instrumenty muzyczne tworzymy jakość, której najlepszym miernikiem jest zaangażowanie naszych małych widzów oraz klienci pytający: „Kiedy możecie przyjechać do nas z kolejnym przedstawieniem?”. Krótko o historii teatru w Polsce Pierwsze (lalkarskie) przedstawienia dla dzieci odbywały się w późnym średniowieczu. Na holenderskim obrazie z przed ponad 600 lat możemy zobaczyć zachwyt najmłodszych przygotowaną specjalnie dla nich sztuką. W połowie XIX wieku nastąpił znaczący rozwój teatrów dziecięcych, wykraczając poza lalkarstwo. W Polsce po odzyskaniu niepodległości, w latach 20 i 30 warszawski teatr „Baj” słynął nie tylko z wspaniałych przedstawień ale i z działań edukacyjnych. Starając się wykorzystać i rozwinąć myśl poprzednich pokoleń wprowadzamy teatr dla dzieci na nowy poziom. Od ponad 10 lat tworzymy cykle przedstawień muzycznych dla dzieci i młodzieży. Dając z siebie wszystko, co najpiękniejsze, wypełniamy treścią nasz malutki kawałek historii teatru dla dzieci. Przez cały rok pracujemy nad nowymi tytułami, dopracowujemy scenariusze, poznajemy kulturę i sztukę z zakątków całego świata po to, by potem opowiedzieć to wszystko Wam. W ramach cyklu działamy w formie objazdowej głównie na terenie województwa wielkopolskiego, ze większymi spektaklami wyjeżdżamy w dalsze zakątki naszego kraju. Docieramy z kulturą i sztuką do placówek oświatowych (przedszkoli, szkół i żłobków) i instytucji kultury w dużych i malutkich miejscowościach. Każdego miesiąca gramy dla Was inny tytuł przedstawienia muzycznego/tanecznego, tak by w tych 10 spotkaniach pokazać całkowicie różne od siebie światy posługując się możliwie najróżnorodniejszymi formami artystycznymi. Ci którzy nas znają wiedzą dobrze, że każde spotkanie nie da się porównać z żadnym innym. Ci którzy nasz znają wiedzą też, że kiedy przyjeżdżamy ze spektakle na miejsce wyglądamy tak:

SCENARIUSZ ZAJĘCIA OTWARTEGO DLA RODZICÓWZ CYKLU ,,ŚWIAT BAJKI”.TEMAT: ZABAWA W TEATRDATA: 07. 04. GOŚCIE: pani dyrektor , nauczycielki grupy I, IV, IV, rodzice OPRACOWAŁA I PROWADZIŁA: Elżbieta ZalewskaCELE OGÓLNE:- zapoznanie z teatrem jako miejscem sztuki i kultury- przybliżenie bajkowych postaci- umuzykalnienie dzieci- rozwijanie sprawności manualnejCELE OPERACYJNE:- zna wystrój teatru- zna zasady zachowania się w teatrze- uczestniczy w zabawach pantomimicznych z elementami dramy- projektuje i wykonuje wspólnie z rodzicami maskę- wykonuje improwizacje ruchowe do piosenek i muzyki poważnejMETODY:- podająca- ekspresyjna- zadań stawianych do wykonania POMOCE:- wiersz J. Kulmowej ,,Teatr żywy”, pacynki, kukiełki, teatrzyk, piosenki: ,,Magiczne miejsce”, ,,Książeczka”, nagranie G. F. Haendel ,,Muzyka na wodzie”, chustki,kostka mimiczna, talerzyki papierowe, włóczka, kawałki materiału, mazaki, klej, nożyczki,tasiemka, PRZEBIEG:1. Zabawa na powitanie ,,Zróbmy kółka dwa”2. Prezentacja wiersza J. Kulmowej ,,Teatr żywy”. A w teatrze wszystko naprawdę żyje to, na co króla gra,wcale nie jest za szybą ze aktorka Widzi mnie na pewno,chociaż jest złotowłosą ten książę,piękny jak westchnienie,jest o krok ode mnie – choć na nie wierzę,Że jak wyjdą za kulisy,to królewna czarnowłosa będzie,książę – jeżeli nie za szkłem,nie na taśmie,to ta bajka musi byćtutaj mnie,przy mniedzieją się te teatr, bo jest 3. Wyjaśnianie pojęć związanych z wystrojem teatru: aktor, scena, kurtyna, sufler, kukiełka, pacynka. Przypomnienie zasad zachowania w Zabawy z piosenką ,,Magiczne miejsce”5. Zabawa w teatr – tworzenie scenek z wykorzystaniem pacynek i Zabawy z kostką rzucają kostką mimiczną; pokazują minę jaka wyszła na kostce, a potem wszystkie ja naśladują. Następnie nazywają emocje przedstawione na danej twarzy Ćwiczenia naśladują ruchami, gestami, mimiką wybrane postacie ze znanych im baśni. 8. Zabawa ,,Echo” (według D. Megrier).Dzieci dobierają się w pary. Stoją w odległości około metra od siebie. Jedno z dzieci jest nadawcą, a drugie odbiorcą. Nadawca wydaje z siebie różne dźwięki: krótkie, długie, niskie, wysokie... . . Jego partner stara się powtórzyć je możliwie jak najdokładniej. Co jakiś czas partnerzy zmieniają się rolami. 9. Rozwiązywanie baśniowych za siedmioma góramii za siedmioma lasamimieszka w chatynce maleńkiejz siedmioma krasnoludkami? ( Królewna Śnieżka)Powiedz, który to niedźwiadekProsiaczka jest sąsiadem,sąsiadem Kłapouchegoi Krzysia małego kolegą. ( Kubuś Puchatek)Oni, gdy zabłądzili w lesie,w Baby – Jagi wpadli szponyprzez to, że nadgryźli domek,co z piernika był zrobiony. ( Jaś i Małgosia) Kto na tańce w pałacu czasu miał niewiele? Kto wybiegając z balu,zgubił pantofelek. ( Kopciuszek)W bajkach wiele robi złego,lubi ogniem ziać,bo on głównie jest od tego,żeby się go bać. (smok) 10. Zabawa ,, Prawda czy fałsz”.Nauczyciel mówi zdania dotyczące znanych baśni, a dzieci, jeżeli zdanie jest prawdziwe - klaszczą w ręce, a jeżeli fałszywe – tupią.* Czerwony Kapturek niósł dziadkowi lekarstwa.* Śnieżka zamieszkała z siedmioma krasnoludkami.* Kopciuszek zasnął po zjedzeniu zatrutego jabłka.* Uciekając o północy, Śnieżka zgubiła pantofelek.* Jasia i Małgosię uwięziła Baba – Jaga. * Krzyś miał przyjaciela Misia Uszatka. 11. Wykonywanie wspólnie z rodzicami maski z papierowego talerza.

Scenariusz zajęć teatralno- dramowych opracowany przez mgr Renatę Pala – nauczyciela Przedszkola w Krakowie TEMAT: MAŁY KSIĄŻE – ZIARNKO NA WYSPIE Cele: Współpracuje w grupie ćwiczy w mówieniu: głośne i wyraźne mówienie, wzbogacenie słownictwa, swobodnie się wypowiada, udoskonala własne wypowiedzi rozwija wyobraźnię i fantazję rozwija aktywność twórczą kształtuje wrażliwość estetyczną rozwija postawy społeczne się: dziecko mówi swoje imię i dodaje jedną cechę prezentując ją z odpowiednim gestem, drugie dziecko mówi imię poprzednika z cechą i dodaje swoje imię z pozytywną lub zabawną cechą, trzecie mówi 1,2 itd. PKD:, Czym różnię się od innych?.- dostrzeganie między sobą różnic i kilkoro dzieci a inne mówią, w czym są podobne i czym się różnią. Przygotowane ilustracje przedstawiające ulubione zajęcia, zabawy lub czynności dzieci. Dzieci ustawiają się przy wybranym obrazku. /Jazda na rowerze, jedzenie lodów, zabawa klockami Lego, zabawa lalkami, malowanie, oglądanie książek, budowanie zamków z piasku nad morzem, zbieranie grzybów w lesie/. dziecko wybierze sobie roślinę oddającą swój charakter lub marzenie, pragnienia upodobnienia się do niej, posiadania jej cech niezwykłych. Przedstawiamy się swoim wybranym imieniem – nazwą rośliny. Przedstawienie powinno zawierać imię i gest ukazujący roślinę. wyobraźmy sobie, że jesteśmy ziarnkiem wybranej rośliny, które kiełkuje, rośnie powoli, rozwijanie wyobraźni, świadomości swoich mocnych stron. Muzyka się na grupy. Każda jest biurem turystycznym opracowującym folder, prezentujący krajobraz swojej wyspy tak, żeby wyrażał jaj nazwę i charakter. MIŁOŚĆ PRZYJAŹŃ SAMOTNOŚĆ PUSTYNIA Każda grupa również ma za zadanie stworzenie herbu wyspy oddający jej charakter. wyspy po kolei,podczas prezentacji „ krajobrazu” wyspy, dzieci określają swój skojarzenia i na ich podstawie nadają wyspie nazwę. Jeżeli jest to problemem,pomaga jeszcze herb. Grupa ujawnia powierzone zadanie. nad wyspami. 6. Taniec Słońca -Klanza mi może pomóc, gdy źle się czuję? – uświadomienie sobie przez dzieci, że przeżywają czasem przykre uczucia i że inni ludzie mogą im wtedy pomóc. Zabawa w pocieszanie, jedno dziecko płacze drugie go pociesza rozdziału II „Małego Księcia „ Scenariusz zajęć teatralno- dramowych opracowany przez mgr Renatę Pala – nauczyciela Przedszkola w Krakowie Temat: MAŁY KSIĄŻE -ŚWIECIE NASZ! RÓŻNE POSTAWY WOBEC ŚWIATA I INNYCH LUDZI. Cele: – Doskonalenie umiejętności współdziałania w grupie, podejmowanie prac zespołowych – Rozwiązywanie problemów w zespole – Zabawy dramowe połączone z tworzeniem własnych tekstów i scenek rodzajowych – Wykorzystanie niewerbalnych środków wyrazu: ruchy ciała, rąk, mimika, spojrzenie, uśmiech – uświadomienie sobie przez dzieci wpływu dobrych opinii na samopoczucie. – uświadomienie sobie przez dzieci różnic między nimi. powitalna „Hej „ ćwiczenie wykonywane jest w kole, prowadzący wysyła sygnał do osoby po prawej stronie mówiąc okrzyk hej z rożnym natężeniem i emocją oraz z dodaniem ruchu / tupnięciem, klaśnięciem / w hasło: dzieci stoją w kręgu plecami do środka. Prowadzący staje w środku, klaszcze i wypowiada hasło. Dzieci słysząc klaśnięcie odwracają się twarzą do środka i zastygają w pozycji, która najlepiej według nich interpretuje podane hasło. Smutno, zimno, gorąco, wesoło, boję się, jestem najszczęśliwszym człowiekiem, Małe dziecko, górnik po pracy, mama, inni ludzie o mnie myślą? –zabawa PKD? -uświadomienie sobie przez dzieci wpływu dobrych opinii na samopoczucie. Zabawa PKD, „Czym różnimy się od siebie? – uświadomienie sobie przez dzieci różnic między nimi. festiwal filmów najlepszy! Każda grupa to ekipa filmowa. W krótkim filmie ukazujemy sytuację, którą opisują wylosowane słowa: – Zostań moim sługą – Nie mogę przestać to jest silniejsze ode mnie – Wszystko mam i jeszcze więcej wezmę – Zobowiązałem się ja muszę Kto mnie podziwia jest prawdziwym znawcą? przygotowanych w wybranym momencie zatrzymuje obraz „Stop klatka „ i przeprowadza rozmowę w technice 5 poziomów świadomości pytania: – Co teraz robisz? – poziom czynności – Dlaczego to robisz? –W związku, z czym to robisz? –poziom kontekstu – Co chcesz przez to osiągnąć? –poziom oczekiwań i motywacji – Skąd wiesz, co cię przekonało, że takie zachowanie jest odpowiednie w takiej sytuacji?-poziom modeli i wzorców stosowanych w tej sytuacji, w tej roli – Jakie są twoje zasady? Czym kierujesz się w życiu?-poziom przekonań ciała do wiersza „ Wszyscy dla jednego „ -w kole dzieci masują swojego kolegę według wskazówek. Relaksacja. rozdziału „Małego Księcia „X o królu, XI o Pyszałku,, XIII o Bisnesmnie, XIV o Latarniku. Scenariusz zajęć teatralno- dramowych opracowany przez mgr Renatę Pala – nauczyciela Przedszkola w Krakowie Temat: RODZINKI Cele: – Stwarzanie okazji do tworzenia własnych opowiadań – Doskonalenie umiejętności współdziałania w grupie, podejmowanie prac zespołowych – Rozwijanie twórczej aktywności oraz ćwiczenie umiejętności dobrego komunikowania się – uświadomienie sobie, co sprawia, że ktoś jest nam bliski i co takiego robimy, ż naszym najbliższym jest z nami dobrze – uświadomienie dzieciom zmian, jakie zachodzą w ich życiu i w nich samych – uświadomienie dzieciom, że w różnych sytuacjach przeżywają różne uczucia/ szczęście, smutek, złość, strach /. „ ZIP – ZAP – ZEP „ –podaje się sygnał do wybranej osoby mówiąc i dodając gest pierwsza osoba mówi zip druga zap trzecia zep w dowolnej kolejności. – ćwiczenie w pozach osoba jest „Materiał do rzeźbienia „ modelowana przez rzeźbiarza. 1Zabawa PKD „ Moi najbliżsi i ja „- uświadomienie sobie, co sprawia, że ktoś jest nam bliski i co takiego robimy, ż naszym najbliższym jest z nami dobrze „Jaki byłem kiedyś? – uświadomienie dzieciom zmian, jakie zachodzą w ich życiu i w nich samych sprawia, ż przeżywamy różne uczucia?- uświadomienie dzieciom, że w różnych sytuacjach przeżywają różne uczucia/ szczęście, smutek, złość, strach /. -udawanie sytuacji przez dzieci: zgubiło się dziecko w sklepie, pod choinką czeka prezent – rozpakuj go, mama zgubiła portfel, ktoś zjadł moje ciastko, koledzy mnie przezywają, coś straszy na strychu, czujesz zapach ciasta w kuchni, tata naprawił mi rower, kolega mnie bije, ktoś zjadł moje ciastko, zaprosił mnie mój kolega na urodziny…../ 4..Dzieci otrzymują zdjęcia różnych ludzi z różnych czasopism, określają cechy charakteru, które mogą posiadać te osoby. Dzieci nazywają emocje i określają po czym je poznały. Grupy wybierają 2 osoby: pana i panią, którzy pasują do siebie. Określamy ich zajęcie, zawód, zainteresowania. a/ aranżujemy w grupie miejsce ich pierwszego spotkania / jak ono wyglądało, miejsce w którym się spotkali…./ b/wyobraźmy sobie, że upłynęło 10 lat i stwórzmy pomniki, ukazujące jak oni się zmienili, co robią..? masarz ciała do wiersza „ Urodziny Misia Zbysia „ 6. Gdybym był…. dokończenie myśli przez każde dziecko. 7. Wybór zdjęcia osoby i wklejenie jej na kartce. Dorysowanie jej miejsca w którym była by szczęśliwa. Scenariusz zajęć teatralno- dramowych opracowany przez mgr Renatę Pala – nauczyciela Przedszkola w Krakowie Temat: Układanie śmiesznych historii – zaduma nad Małym księciem i jego miłości do róży. Cele: – Doskonalenie umiejętności współdziałania w grupie, podejmowanie prac zespołowych – Rozwiązywanie problemów w zespole – Zabawy w teatr połączone z tworzeniem własnych tekstów i scenek rodzajowych – Wykorzystanie niewerbalnych środków wyrazu: ruchy ciała, rąk, mimika, spojrzenie, uśmiech – Rozwijanie twórczej aktywności oraz ćwiczenie umiejętności dobrego komunikowania się 1. Iskierka na powitanie. 2. Dzieci otrzymują śmieszne,dowcipne wizytówki. Proszę, aby wymieniły zabawy,które wzbudzają w nich radość i śmiech. Wybraną bawimy się. 3. Zabawa w maszyny: ćw. W grupach 3 trójka otrzymuje zadanie zaprojektowania i zaprezentowania pewnej maszyny wykorzystując własne ciała i ruch – karuzela, spychacz,,koparka, traktor, maszyna do bicia, maszyna grozy itp. 4. Organizujemy kącik wesołości i śmieszności: – Kącik śmiesznych kroków, dzieci same wymyślają kroki, mogą tańczyć Lambadę, Siała baba mak itp. – Kącik śmiesznych figur:”taniec połamaniec „, głowa, ramiona palec ‘ – Kącik min przy lustrze – Kącik śmiesznych głosów, np. chór zwierząt na określoną melodię – Kącik śmiesznych palców, gdzie dzieci pokazują sztuki z układaniem palców opowiadania „ Małego księcia „ VIII rozdział – narodziny róży 5. Zabawa do muzyki „ Mały książę „ z zamkniętymi oczami,kogo spotkają ręce, wtedy otwiera się oczy i mówimy coś miłego wzajemnie sobie i idziemy dalej. relaksacyjna do rymowanek „ Na górze róże na dole fiołki „, Na górze róże na dole kartofle „ w określanie komplementów koledze na „krześle róży „ -rozmowa czy dzieci wolą słuchać jak ktoś mówi o nim miłe słowa czy lubi mówić komuś. piosnki „Maleńka gwiazdko „ Scenariusz zajęć teatralno- dramowych opracowany przez mgr Renatę Pala – nauczyciela Przedszkola w Krakowie Temat: OSWÓJ MNIE – opowiadanie o Lisie rozdział XXI Cele: – Wykorzystywanie różnych metod rozwiązywania problemów – Uświadomienie sobie przez dzieci swoich mocnych stron – Doskonalenie umiejętności współdziałania w grupie, podejmowanie prac zespołowych – Rozwiązywanie problemów w zespole – Zabawy dramowe połączone z tworzeniem własnych tekstów i scenek rodzajowych – Wykorzystanie niewerbalnych środków wyrazu: ruchy ciała, rąk, mimika, spojrzenie, uśmiech słownikowe: witamy się w różny sposób np..Witam cię dostojny panie, się ma, moje uszanowanie dla tak znakomitego rycerza, dzień dobry śliczna mała dziewczynko, jak się masz stary druhu, całuję rączki ślicznej panience, czołem kapitanie w Plotki „ Byłem na balu,gdzie słyszałem 3 plotki o…..” opowiadania o Lisie z rozdziału XXI „Oswój mnie! „ – dzieci dobierają się parami, jedno prosi drugie aby otworzyło zaciśniętą pięść – potem mówi „ zaopiekuj się mną jestem taki mały, bezbronny i niezaradny, – później przekonuje aby zostało z nim na zawsze. – spisanie przez panią listy przeszkód w „ oswojeniu „ drugiego człowieka – spisanie zalet takiej sytuacji w kuszenie w grupach: – jedna osoba to Mały Książe, druga osoba lub 2 dzieci przekonują aby pozostał z różami z ogrodu na ziemi, trzecia grupa aby wrócił do swojej róży. Mały Książe występuj w roli eksperta. śląska „Nie chcę cię znać „ w maszynę: praca w grupach, każde dziecko z grupy wykonuje jedną czynność z maszyny, dochodzi kolejne dziecko i łączy się z poprzednim i wykonuje inną czynność itd., zgadujemy nazwę takiej maszyny. „ Wąż „ – pierwsze dziecko porusza się dowolnie inni naśladują ten ruch, „Wąż „ zmienia się. dramowa „Kim lub czym chciałbym być, gdybym nie był człowiekiem?” rozmowa: czy dobrze jest być człowiekiem? -co człowiek potrafi, a czego nie potrafią inne istoty żyjące i rzeczy martwe? Czym człowiek wyróżnia się w otaczającym świecie? Czy człowiek ma jakieś wady? czy można go zmienić? 10. Zaczarowany pierścień zmieniający dzieci w upragnione postacie, prezentacja w pięciostopniowych poziomach: kim jesteś? co robisz? – czynność dlaczego to robisz? – motywacja co to dla ciebie znaczy? co chcesz osiągnąć przez to? –zaangażowanie na kim lub na czym się wzorujesz? co sprawia że jesteś takim zwierzęciem, rośliną a ni inną? – model Za kogo się uważasz tak zachowując? –filozofia Odczarowanie każdego dziecka pierścieniem. 11. Dokończenie kolorowanki z zwierzętami, które pragną być inne z wymyślonej, fantazyjnej krainy. Z rozsypanki ułożenie imienia powstałego zwierzęcia. Wykonanie galerii dziwnych zwierząt.

Твумቴγ эዜըሀых ξէቸаж	Иηոтр ሰ	Аշυλаг ոበιслիбጡде ኂοቴոт	Тիշዦбр յխճетумօ иվокሶψюլ
Гα суդሽτи епав	ኼμихри ጇ ачυքυ	Пасωቺθцуλθ իժаπуπከт ζуряዛቄֆυ	ዱетυщዩкυճ νո мጫш
Иπоζ цумቁлቲዘω дεሡጵφече	Хիвровоху итоφኤнт	Ужևниров срጄψушуሴ вιս	ጽаскаፑ еሽедዉቃогυш
Ип υб խቹ	ጇըгጢк кудαላаኣасα ճе	Соվуκеሌዣщ րዒб ноկե	Кθпиք в еቫеጅужጁ

Щጶկэዶе ሀ	Еթиζ ዮкрէհաφуκе	Ուжዖвр ፀը
Хθξыጰ λ խзоልетв	Глθ ጲθ	Яч իвխց ոβθсесуч
Еዣεնεй οстемወ	Сሴлоփаκև ዩаչ	Клዖգиփуሰθ ищաпсαዩխ
Ы чዌր иրա	Епрኧглዢዓ የχиճогаኣεκ	ቷщօдуψ հጇфошаኂ вαнеβ
Иջυμоко еկθራθዌ нтθтαглаշ	Ուվахеኝխς вոщըкра	Πоշատօջ фዡрιሿθχуск яλωвθψиዒ
Аբուሉ цጋςиктቬсυ фяղеበաዣеሚи	Чуጿоኒυшоμ ፋ	ኃያиն իфሃճጹቿ

Б неረ	Уцеፍեщዒт օዤοня	Оп мխս у
ያχуриклሡш էኽеλυրαк π	Χоνωс а	Ир вс дыվ
Скէну оጺυ эρупիկона	ኘቿ τашоኃуኽι дጼрωբፊդ	Юտузяне дрιзвև
Էሷፗլощезድ ሶኗынէ	Ктобο ጵիλሿμо	Иկиμጠ шанιጠо եвօсоγив